تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

نماز روز عاشورا (مصباح المتهجد) – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

نماز روز عاشورا به نقل از مصباح المتهجد

شهر محرم؛ وَ فِی الْیَوْمِ الْعَاشِرِ مِنْهُ کَانَ فِیهِ مَقْتَلُ سَیِّدِنَا أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع.

ماه محرم؛ و در روز دهم ماه، سید و مولای ما، ابی عبدالله الحسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام کشته شد.

رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سِنَانٍ قَالَ‏

عبدالله بن سِنان نقل می‏کند که

دَخَلْتُ عَلَى سَیِّدِی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع فِی یَوْمِ عَاشُورَاءَ فَأَلْفَیْتُهُ کَاسِفَ اللَّوْنِ ظَاهِرَ الْحُزْنِ وَ دُمُوعُهُ تَنْحَدِرُ مِنْ عَیْنَیْهِ کَاللُّؤْلُؤِ الْمُتَسَاقِطِ فَقُلْتُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مِمَّ بُکَاؤُکَ لَا أَبْکَى اللَّهُ عَیْنَیْکَ فَقَالَ لِی أَ وَ فِی غَفْلَهٍ أَنْتَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیِّ أُصِیبَ فِی مِثْلِ هَذَا الْیَوْمِ

در روز عاشورا به خدمت سیّد و آقایم حضرت صادق علیه‏ السّلام شرفیاب شدم و ایشان را رنگ پریده و اندوهناک یافتم. اشک همچون مروارید از دیدگانش سرازیر بود. عرض کردم: ای فرزندِ رسول خدا، گریه‏ی شما به چه دلیل است؟ خداوند هرگز دیدگان شما را گریان نکند.حضرت فرمودند: مگر غافلی!؟ آیا نمی‏دانی که حسین بن علی علیهما‌‏السّلام در چنین روزی شهید شده است؟

فَقُلْتُ یَا سَیِّدِی فَمَا قَوْلُکَ فِی صَوْمِهِ فَقَالَ لِی صُمْهُ مِنْ غَیْرِ تَبْیِیتٍ وَ أَفْطِرْهُ مِنْ غَیْرِ تَشْمِیتٍ وَ لَا تَجْعَلْهُ یَوْمَ صَوْمٍ کَمَلًا وَ لْیَکُنْ إِفْطَارُکَ بَعْدَ صَلَاهِ الْعَصْرِ بِسَاعَهٍ عَلَى شَرْبَهٍ مِنْ مَاءٍ فَإِنَّهُ فِی مِثْلِ ذَلِکَ الْوَقْتِ مِنْ ذَلِکَ الْیَوْمِ تَجَلَّتِ الْهَیْجَاءُ عَنْ آلِ رَسُولِ اللَّهِ وَ انْکَشَفَتِ الْمَلْحَمَهُ عَنْهُمْ وَ فِی الْأَرْضِ مِنْهُمْ ثَلَاثُونَ صَرِیعاً فِی مَوَالِیهِمْ یَعِزُّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص مَصْرَعُهُم وَ لَوْ کَانَ فِی الدُّنْیَا یَوْمَئِذٍ حَیّاً لَکَانَ ص هُوَ الْمُعَزَّى بِهِمْ قَالَ وَ بَکَى أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع حَتَّى اخْضَلَّتْ لِحْیَتُهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ ذِکْرُهُ لَمَّا خَلَقَ النُّورَ خَلَقَهُ یَوْمَ الْجُمُعَهِ فِی تَقْدِیرِهِ فِی أَوَّلِ یَوْمٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ خَلَقَ الظُّلْمَهَ فِی یَوْمِ الْأَرْبِعَاءِ یَوْمِ عَاشُورَاءَ فِی مِثْلِ ذَلِکَ یَعْنِی یَوْمَ الْعَاشِرُ مِنْ شَهْرِ الْمُحْرِمِ فِی تَقْدِیرِهِ وَ جَعَلَ لِکُلٍّ مِنْهُمَا شِرْعَهً وَ مِنْهَاجاً یَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سِنَانٍ إِنَّ أَفْضَلَ مَا تَأْتِی بِهِ فِی هَذَا الْیَوْمِ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى ثِیَابٍ طَاهِرَهٍ فَتَلْبَسَهَا وَ تَتَسَلَّبَ قُلْتُ وَ مَا التَّسَلُّبُ قَالَ تُحَلِّلُ أَزْرَارَکَ وَ تَکْشِفُ عَنْ ذِرَاعَیْکَ کَهَیْئَهِ أَصْحَابِ الْمَصَائِبِ ثُمَّ تَخْرُجُ‏ إِلَى أَرْضٍ مُقْفِرَهٍ أَوْ مَکَانٍ لَا یَرَاکَ بِهِ أَحَدٌ أَوْ تَعْمِدَ إِلَى مَنْزِلٍ لَکَ خَالٍ أَوْ فِی خَلْوَهٍ مُنْذُ حِینِ یَرْتَفِعُ النَّهَارُ فَتُصَلِّیَ أَرْبَعَ رَکَعَاتٍ تُحْسِنُ رُکُوعَهَا وَ سُجُودَهَا وَ خُشُوعَهَا وَ تُسَلِّمُ بَیْنَ کُلِّ رَکْعَتَیْنِ تَقْرَأُ فِی الْأُولَى‏ سُورَهَ الْحَمْدِ وَ قُلْ یا أَیُّهَا الْکافِرُونَ‏ وَ فِی الثَّانِیَهِ الْحَمْدَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ تُصَلِّی رَکْعَتَیْنِ أُخْرَیَیْنِ تَقْرَأُ فِی الْأُولَى الْحَمْدَ وَ سُورَهَ الْأَحْزَابِ وَ فِی الثَّانِیَهِ الْحَمْدَ وَ إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ أَوْ مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ

عرض کردم: ای آقای من، درباره روزه‏ی این روز چه می‏فرمایید؟ حضرت فرمودند: روزه بگیر بدون آنکه در شب، نیّت روزه کرده باشی، ؛ و افطار کن بدون آنکه خوشحال باشی ؛ و اینگونه نباشد که یک روزِ تمام چیزی نخوری، بلکه ساعتی بعد از نمازِ عصر شربتی از آب بنوش، زیرا در این ساعت بود که جنگ از خاندانِ رسول خدا صلّی‏ الله‏ علیه‏ وآله برطرف شد، در حالیکه سی نفر از اهل بیت و موالیانشان روی زمین افتاده بودند؛ کسانی که اگر رسول‏ خدا صلّی‏ الله‏ علیه‏ وآله در آن روز در دنیا بود، صاحب تعزیه هر یک از آنها می شد. در این هنگام حضرت صادق علیه‏السّلام آنچنان گریست که محاسن مبارکش از اشک، ‌تر شد. سپس فرمود: بدرستی که خداوند نور را در روز جمعه معادل روز اول ماه رمضان خلق کرد و تاریکی را در روز چهارشنبه روز عاشورا در مثل این روز یعنی روز دهم ماه محرم و برای هر چیزی قانونی قرار داد. سپس فرمود: ای پسر سنان، بهترین کار در این روز آن است که لباس پاکیزه بپوشی، بندهای آن را بگشایی، آستین‏ها را بالا زده، و در شکل و شمائل عزاداران درآیی. سپس به بیابان یا جایی که (دشمنان) تو را نبینند یا در خانه رفته، در چاشت (یعنی بعد از طلوع آفتاب)، چهار رکعت نماز (دو نماز دو رکعتی) بخوانی، و رکوع و سجودِ این نماز را به خوبی انجام دهی. پس در نماز اوّل، در رکعت اوّل ، بعد از حمد، سوره‏ی کافرون، و در رکعت دوّم، بعد از حمد، سوره‏ی توحید را بخوان. در نماز دوّم، در رکعت اوّل ، بعد از حمد، سوره‏ی احزاب، و در رکعت دوّم، بعد از حمد، سوره‏ ی منافقون را بخوان. در غیر اینصورت‏، هر سوره‏ی قرآنی که می‏توانی بخوان.

ثُمَّ تُسَلِّمُ وَ تُحَوِّلُ وَجْهَکَ نَحْوَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ ع وَ مَضْجَعِهِ فَتُمَثِّلَ لِنَفْسِکَ مَصْرَعَهُ وَ مَنْ کَانَ مَعَهُ مِنْ وُلْدِهِ وَ أَهْلِهِ وَ تُسَلِّمَ وَ تُصَلِّیَ عَلَیْهِ وَ تَلْعَنَ قَاتِلِیهِ وَ تَبَرَّأَ مِنْ أَفْعَالِهِمْ یَرْفَعُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَکَ بِذَلِکَ فِی الْجَنَّهِ مِنَ الدَّرَجَاتِ وَ یَحُطُّ عَنْکَ مِنَ السَّیِّئَاتِ

بعد از سلام نماز، در حالت ایستاده، به قبر سیدالشّهداء علیه‏السّلام رو کن، و در درونت شهادت ایشان و فرزندان و خاندانش را به یاد آور،‌ و بر ایشان سلام و صلوات بفرست، و قاتلین ایشان را لعن کن و از افعال آنها تبرّی بجوی. خداوند به این لعن و تبرّی،‌ درجه و مقام تو را در بهشت بالا می‏برد و گناهان تو را پاک می‏کند.

ثُمَّ تَسْعَى مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِی أَنْتَ فِیهِ إِنْ کَانَ صَحْرَاءَ أَوْ فَضَاءً أَوْ أَیَّ شَیْ‏ءٍ کَانَ خُطُوَاتٍ تَقُولُ فِی ذَلِکَ‏

سپس از آن محلّی که ایستاده‏ای، چند قدم جلوتر برو و بگو:

(إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ‏)[۱] رِضًا بِقَضَاءِ اللَّهِ وَ تَسْلِیماً لِأَمْرِهِ

وَ لْیَکُنْ عَلَیْکَ فِی ذَلِکَ الْکَآبَهُ وَ الْحَزَنُ وَ أَکْثِرْ مِنْ ذِکْرِ اللَّهِ‏ سُبْحَانَهُ وَ الِاسْتِرْجَاعِ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ فَإِذَا فَرَغْتَ مِنْ سَعْیِکَ وَ فِعْلِکَ هَذَا فَقِفْ فِی مَوْضِعِکَ الَّذِی صَلَّیْتَ فِیهِ ثُمَّ قُلِ-

و در تمام این حالات باید در حال حزن و اندوه باشی و ذکر خدا و کلمه استرجاع (اِنّا لِلَّهِ وَ اِنَّا اِلَیْهِ راجِعُونَ) را در این روز زیاد تکرار کن. پس از اتمام ذکرها چند قدم به عقب برگرد و در جایگاهی که در آن نماز خواندی قرار گیر. و چنین بگو:

اللَّهُمَّ عَذِّبِ الْفَجَرَهَ الَّذِینَ شَاقُّوا رَسُولَکَ وَ حَارَبُوا أَوْلِیَاءَکَ وَ عَبَدُوا غَیْرَکَ وَ اسْتَحَلُّوا مَحَارِمَکَ

وَ الْعَنِ الْقَادَهَ وَ الْأَتْبَاعَ وَ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ‏ فَخَبَّ وَ أَوْضَعَ مَعَهُمْ أَوْ رَضِیَ بِفِعْلِهِمْ لَعْناً کَثِیراً

اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اجْعَلْ صَلَوَاتِکَ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ

وَ اسْتَنْقِذْهُمْ مِنْ أَیْدِی الْمُنَافِقِینَ الْمُضِلِّینَ وَ الْکَفَرَهِ الْجَاحِدِینَ وَ افْتَحْ لَهُمْ فَتْحاً یَسِیراً

وَ أَتِحْ لَهُمْ رَوْحاً وَ فَرَجاً قَرِیباً وَ اجْعَلْ لَهُمْ مِنْ لَدُنْکَ عَلَى عَدُوِّکَ وَ عَدُوِّهِمْ سُلْطَاناً نَصِیراً

ثُمَّ ارْفَعْ یَدَیْکَ وَ اقْنُتْ بِهَذَا الدُّعَاءِ وَ قُلْ وَ أَنْتَ تُومِئُ إِلَى أَعْدَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ ص

سپس دستانت را به حالت دعا بلند کن و در حالی که دشمنان آل محمّد صلوات‏ الله‏ علیهم را قصد می‏کنی، چنین بگو:

اللَّهُمَّ إِنَّ کَثِیراً مِنَ الْأُمَّهِ نَاصَبَتِ الْمُسْتَحْفَظِینَ مِنَ الْأَئِمَّهِ وَ کَفَرَتْ بِالْکَلِمَهِ

وَ عَکَفَتْ عَلَى الْقَادَهِ الظَّلَمَهِ وَ هَجَرَتِ الْکِتَابَ وَ السُّنَّهَ

وَ عَدَلَتْ عَنِ الْحَبْلَیْنِ اللَّذَیْنِ أَمَرْتَ بِطَاعَتِهِمَا وَ التَّمَسُّکِ بِهِمَا فَأَمَاتَتِ الْحَقَّ

وَ جَارَتْ‏ عَنِ الْقَصْدِ وَ مَالَأَتِ الْأَحْزَابَ وَ حَرَّفَتِ الْکِتَابَ

وَ کَفَرَتْ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهَا وَ تَمَسَّکَتْ بِالْبَاطِلِ لَمَّا اعْتَرَضَهَا

وَ ضَیَّعَتْ حَقَّکَ وَ أَضَلَّتْ خَلْقَکَ وَ قَتَلَتْ أَوْلَادَ نَبِیِّکَ

وَ خِیَرَهَ عِبَادِکَ وَ حَمَلَهَ عِلْمِکَ وَ وَرَثَهَ حِکْمَتِکَ وَ وَحْیِکَ

اللَّهُمَّ فَزَلْزِلْ أَقْدَامَ أَعْدَائِکَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِکَ وَ أَهْلَ بَیْتِ رَسُولِکَ

اللَّهُمَّ وَ أَخْرِبْ دِیَارَهُمْ وَ أَفْلِلْ‏ سِلَاحَهُمْ وَ خَالِفْ بَیْنَ کَلِمَتِهِمْ

وَ فُتِّ فِی أَعْضَادِهِمْ وَ أَوْهِنْ کَیْدَهُمْ وَ اضْرِبْهُمْ بِسَیْفِکَ الْقَاطِعِ

وَ ارْمِهِمْ بِحَجَرِکَ الدَّامِغِ وَ طُمَّهُمْ بِالْبَلَاءِ طَمّاً

وَ قُمَّهُمْ بِالْعَذَابِ قَمّاً وَ عَذِّبْهُمْ‏ عَذاباً نُکْراً

وَ خُذْهُمْ بِالسِّنِینَ وَ الْمَثُلَاتِ الَّتِی أَهْلَکْتَ بِهَا أَعْدَاءَکَ

إِنَّکَ ذُو نَقِمَهٍ مِنَ الْمُجْرِمِینَ

اللَّهُمَّ إِنَّ سُنَّتَکَ ضَائِعَهٌ وَ أَحْکَامَکَ مُعَطَّلَهٌ وَ عِتْرَهَ نَبِیِّکَ فِی الْأَرْضِ هَائِمَهٌ

اللَّهُمَّ فَأَعِنِ الْحَقَّ وَ أَهْلَهُ وَ اقْمَعِ الْبَاطِلَ وَ أَهْلَهُ

وَ مُنَّ عَلَیْنَا بِالنَّجَاهِ وَ اهْدِنَا إِلَى الْإِیمَانِ

وَ عَجِّلْ فَرَجَنَا وَ انْظِمْهُ بِفَرَجِ أَوْلِیَائِکَ

وَ اجْعَلْهُمْ لَنَا وُدّاً وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ وَفْداً

اللَّهُمَّ وَ أَهْلِکْ مَنْ جَعَلَ یَوْمَ قَتْلِ ابْنِ نَبِیِّکَ وَ خِیَرَتِکَ عِیداً وَ اسْتَهَلَّ بِهِ فَرَحاً وَ مَرَحاً

وَ خُذْ آخِرَهُمْ کَمَا أَخَذْتَ أَوَّلَهُمْ

وَ أَضْعِفِ اللَّهُمَّ الْعَذَابَ وَ التَّنْکِیلَ‏ عَلَى ظَالِمِی أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکَ

وَ أَهْلِکْ أَشْیَاعَهُمْ وَ قَادَتَهُمْ وَ أَبِرْ حُمَاتَهُمْ وَ جَمَاعَتَهُمْ

اللَّهُمَّ وَ ضَاعِفْ صَلَوَاتِکَ وَ رَحْمَتَکَ وَ بَرَکَاتِکَ عَلَى عِتْرَهِ نَبِیِّکَ

الْعِتْرَهِ الضَّائِعَهِ الْخَائِفَهِ الْمُسْتَذَلَّهِ بَقِیَّهِ الشَّجَرَهِ الطَّیِّبَهِ الزَّاکِیَهِ الْمُبَارَکَهِ

وَ أَعْلِ اللَّهُمَّ کَلِمَتَهُمْ وَ أَفْلِجْ حُجَّتُهُمْ

وَ اکْشِفِ الْبَلَاءَ وَ اللَّأْوَاءَ وَ حَنَادِسَ الْأَبَاطِیلِ وَ الْعَمَى‏ عَنْهُمْ

وَ ثَبِّتْ قُلُوبَ شِیعَتِهِمْ وَ حِزْبِکَ عَلَى طَاعَتِهِمْ‏ وَ وَلَایَتِهِمْ وَ نُصْرَتِهِمْ

وَ مُوَالاتِهِمْ وَ أَعِنْهُمْ وَ امْنَحْهُمْ الصَّبْرَ عَلَى الْأَذَى فِیکَ

وَ اجْعَلْ لَهُمْ أَیَّاماً مَشْهُودَهً وَ أَوْقَاتاً مَحْمُودَهً مَسْعُودَهً تُوْشِکُ فِیهَا فَرَجَهُمْ

وَ تُوجِبُ فِیهَا تَمْکِینَهُمْ وَ نَصْرَهُمْ‏ کَمَا ضَمِنْتَ لِأَوْلِیَائِکَ فِی کِتَابِکَ الْمُنْزَلِ

فَإِنَّکَ قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ-

(وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ

کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى‏ لَهُمْ

وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً)[۲]

اللَّهُمَّ فَاکْشِفْ غُمَّتَهُمْ یَا مَنْ لَا یَمْلِکُ کَشْفَ الضُّرِّ إِلَّا هُوَ

یَا أَحَدُ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ

وَ أَنَا یَا إِلَهِی عَبْدُکَ الْخَائِفُ مِنْکَ وَ الرَّاجِعُ إِلَیْکَ

السَّائِلُ لَکَ الْمُقْبِلُ عَلَیْکَ اللَّاجِئُ إِلَى فِنَائِکَ الْعَالِمُ بِأَنَّهُ لَا مَلْجَأَ مِنْکَ إِلَّا إِلَیْکَ

اللَّهُمَّ فَتَقَبَّلْ دُعَائِی وَ اسْمَعْ یَا إِلَهِی عَلَانِیَتِی وَ نَجْوَایَ وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ رَضِیتَ عَمَلَهُ

وَ قَبِلْتَ نُسُکَهُ وَ نَجَّیْتَهُ بِرَحْمَتِکَ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ

اللَّهُمَّ وَ صَلِّ أَوَّلًا وَ آخِراً عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ بَارِکْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ بِأَکْمَلِ‏ وَ أَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ

وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى أَنْبِیَائِکَ وَ رُسُلِکَ وَ مَلَائِکَتِکَ وَ حَمَلَهِ عَرْشِکَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

اللَّهُمَّ وَ لَا تُفَرِّقْ بَیْنِی وَ بَیْنَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ وَ اجْعَلْنِی

یَا مَوْلَایَ مِنْ شِیعَهِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ ذُرِّیَّتِهِمُ الطَّاهِرَهِ الْمُنْتَجَبَهِ

وَ هَبْ لِی التَّمَسُّکَ بِحَبْلِهِمْ وَ الرِّضَا بِسَبِیلِهِمْ وَ الْأَخْذَ بِطَرِیقَتِهِمْ إِنَّکَ جَوَادٌ کَرِیمٌ

ثُمَّ عَفِّرْ وَجْهَکَ فِی الْأَرْضِ وَ قُلْ

سپس به سجده برو و دو طرف صورت بر خاک بگذار و بگو:

یَا مَنْ یَحْکُمُ مَا یَشَاءُ وَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ أَنْتَ حَکَمْتَ

فَلَکَ الْحَمْدُ مَحْمُوداً مَشْکُوراً فَعَجِّلْ یَا مَوْلَایَ فَرَجَهُمْ وَ فَرَجَنَا بِهِمْ

فَإِنَّکَ ضَمِنْتَ إِعْزَازَهم بَعْدَ الذِّلَّهِ وَ تَکْثِیرَهُمْ بَعْدَ الْقِلَّهِ وَ إِظْهَارَهُمْ بَعْدَ الْخُمُولِ

یَا أَصْدَقَ الصَّادِقِینَ وَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

فَأَسْأَلُکَ یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی مُتَضَرِّعاً إِلَیْکَ بِجُودِکَ وَ کَرَمِکَ بَسْطَ أَمَلِی

وَ التَّجَاوُزَ عَنِّی وَ قَبُولَ قَلِیلِ عَمَلِی وَ کَثِیرِهِ وَ الزِّیَادَهَ فِی أَیَّامِی

وَ تَبْلِیغِی ذَلِکَ الْمَشْهَدَ وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یُدْعَى فَیُجِیبُ إِلَى طَاعَتِهِمْ وَ مُوَالاتِهِمْ وَ نَصْرِهِمْ‏ وَ تُرِیَنِی

ذَلِکَ قَرِیباً سَرِیعاً فِی عَافِیَهٍ- إِنَّکَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

ثُمَّ ارْفَعْ رَأْسَکَ إِلَى السَّمَاءِ وَ قُلْ

سپس سرِ خود را به سوی آسمان بلند کن و بگو:

أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَکُونَ مِنَ الَّذِینَ لَا یَرْجُونَ أَیَّامَکَ فَأَعِذْنِی یَا إِلَهِی بِرَحْمَتِکَ مِنْ ذَلِکَفَإِنَّ هَذَا أَفْضَلُ یَا ابْنَ سِنَانٍ مِنْ کَذَا وَ کَذَا حِجَّهً وَ کَذَا وَ کَذَا عُمْرَهً تَتَطَوَّعُهَا وَ تُنْفِقُ فِیهَا مَالَکَ وَ تُنْصِبُ فِیهَا بَدَنَکَ وَ تُفَارِقُ فِیهَا أَهْلَکَ وَ وُلْدَکَ وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى یُعْطِی مَنْ صَلَّى هَذِهِ الصَّلَاهَ فِی هَذَا الْیَوْمِ وَ دَعَا بِهَذَا الدُّعَاءِ مُخْلِصاً وَ عَمِلَ هَذَا الْعَمَلَ مُوقِناً مُصَدِّقاً عَشْرَ خِصَالٍ مِنْهَا أَنْ یَقِیَهُ اللَّهُ مِیْتَهَ السَّوْءِ وَ یُؤْمِنَهُ مِنَ الْمَکَارِهِ وَ الْفَقْرِ وَ لَا یُظْهِرَ عَلَیْهِ عَدُوّاً إِلَى أَنْ یَمُوتَ وَ یُوقِیَهُ اللَّهُ مِنَ الْجُنُونِ وَ الْجُذَامِ وَ الْبَرَصِ فِی نَفْسِهِ وَ وُلْدِهِ إِلَى أَرْبَعَهِ أَعْقَابٍ لَهُ وَ لَا یَجْعَلُ لِلشَّیْطَانِ وَ لِأَوْلِیَائِهِ عَلَیْهِ وَ لَا عَلَى نَسْلِهِ إِلَى أَرْبَعَهِ أَعْقَابٍ سَبِیلًا

حضرت امام صادق علیه‏السّلام در ادامه فرمود: ای پسر سنان، اگر چنین کنی، این عمل برای تو بهتر است از حجّ و عمره‏ی بسیار که در این راه از مالت انفاق کنی و بدنت را به سختی اندازی، و از خانواده و فرزندت جدا شوی. ای پسر سنان، بدان که هر کس در این روز، این نماز را به جا آورد، و دعایش را با اخلاص بخواند، و این عمل را با یقین و تصدیق انجام دهد، خداوند ده ویژگی به او عطا می‏کند. بعضی از آن ویژگی‏ها عبارتند از: خداوند او را از مرگ بد حفظ می‏کند، خداوند او را از سختی‏ها و فقر ایمن می‏کند، خداوند تا هنگام مرگ دشمنی را بر او غلبه نمی‏دهد، خداوند او و فرزندانش تا چهار نسل را از جنون و جذام و پیسی حفظ می‏کند، خداوند شیطان و دوستانش را بر او و چهار نسل بعد از او چیره نمی‏سازد.

قَالَ ابْنُ سِنَانٍ فَانْصَرَفْتُ وَ أَنَا أَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی مَنَّ عَلَیَّ بِمَعْرِفَتِکُمْ وَ حُبِّکُمْ وَ أَسْأَلُهُ الْمَعُونَهَ عَلَى الْمُفْتَرَضِ عَلَیَّ مِنْ طَاعَتِکُمْ بِمَنِّهِ وَ رَحْمَتِه‏

عبدالله بن سنان می‏ گوید: بعد از سخنان حضرت امام صادق علیه ‏السّلام از نزد ایشان رفتم،‌ در حالیکه چنین می‏گفتم: شکر خدای را به جا می‏ آورم که بر من به واسطه معرفت و محبّت شما منّت نهاد، و از خداوند درخواست می‏کنم که به واسطه منّت و رحمتش، مرا بر انجام آنچه از اطاعت شما واجب شده است، یاری فرماید.

[۱] ) سوره بقره، آیه ۱۵۶
[۲] ) سوره نور، آیه ۵۵٫