تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

نماز مستحبی روز اول ماه ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

نماز مستحبی روز اول هر ماه (مفاتیح الجنان)
اعمال هر ماه نو چند چیز است، از جمله؛ در روز اول، دو رکعت نماز کند؛ در رکعت اول بعد از حمد، سی مرتبه توحید (اخلاص) و در رکعت دوم، بعد از حمد، سی مرتبه سوره قدر را بخواند و بعد از نماز تصدقی کند، چون چنین کند، سلامتی خود را در آن ماه از حق تعالی بخرد.

نماز مستحبی روز اول هر ماه (زاد المعاد)
و به سند معتبر از حضرت امام محمّد تقى منقول است که هرکه در اوّل هرماه دو رکعت نماز بگذارد و در رکعت اوّل بعد از حمد سى مرتبه قل هو اللّه احد و در رکعت دوم بعد از حمد سى مرتبه سورۀ انا انزلناه بخواند و بعد از نماز تصدّقى کند به آنچه میسّر شود، سلامتى آن ماه را خریده است[۱]

—————————
[۱] ) بحار الأنوار: ج ۹۴، ص ۳۵۳٫

نماز مستحبی روز اول هر ماه (مصباح المتهجد)
أدعیه و صلوات متفرقه؛ صلاه فی أول کل شهر
دعاها و نمازهای متفرقه را بیان می کنیم؛ نماز مستحبی روز اول هر ماه
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَیْنِ بْنُ أَبِی جِیدٍ الْقُمِّیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِیدِ الْقُمِّیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَسَّانَ عَنِ الْوَشَّاءِ یَعْنِی الْحَسَنَ بْنَ عَلِیِّ ابْنِ بِنْتِ إِلْیَاسَ الْخَزَّازِ قَالَ
ابو الحسین بن ابی جید قمی به ما خبر داد از محمد ین حسن بن احمد بن ولید قمی از محمد بن حسان عن الوشاء یعنی حسن بن بنت الیاس الخزاز که وی گفت:
کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیٍّ ع إِذَا دَخَلَ شَهْرٌ جَدِیدٌ یُصَلِّی أَوَّلَ یَوْمٍ مِنْهُ رَکْعَتَیْنِ یَقْرَأُ فِی أَوَّلِ رَکْعَهٍ الْحَمْدَ مَرَّهً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ لِکُلِّ یَوْمٍ إِلَى آخِرِهِ‏ وَ فِی الرَّکْعَهِ الْأُخْرَى الْحَمْدَ وَ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ مِثْلَ ذَلِکَ وَ یَتَصَدَّقُ بِمَا یَتَسَهَّلُ یَشْتَرِی بِهِ سَلَامَهَ ذَلِکَ الشَّهْرِ کُلِّهِ‏
ابو جعفر محمد بن علی علیهما السلام (امام جواد علیه السلام) هنگامی که وارد ماه جدید می شدند، در روز اول آن دو رکعت نماز می خواندند. در رکعت اول سوره حمد[۱] و توحید[۲] برای هر روز تا آخر آن (یعنی سوره توحید سی مرتبه) و در رکعت دوم سوره حمد و قدر[۳] مثل همان (سی مرتبه) و بعد از نماز تصدقی کند، چون چنین کند، سلامتی خود را در آن ماه از حق تعالی بخرد.

——————-
[۱]) سوره الفاتحه (حمد) [۲]) سوره توحید (اخلاص) [۳]) سوره القدر

نماز مستحبی روز اول هر ماه (بلدالامین)
ذکر جمله من النوافل و صلوات الحوائج و الاستخارات‏؛ ذکر ما یعمل طول الأسبوع‏؛

تعدادی از نمازهای نافله، حاجت و استخاره را بیان می کنیم؛ اعمالی که در طول هفته انجام می گیرد؛ نماز روز اول هر ماه را بیان می کنیم:

وَ عَنِ الْجَوَادِ ع‏

از حضرت جواد علیه السلام روایت شده است:

إِذَا دَخَلَ شَهْرٌ جَدِیدٌ فَصَلِّ أَوَّلَ یَوْمٍ مِنْهُ رَکْعَتَیْنِ تَقْرَأُ فِی الْأُولَى الْحَمْدَ[۱] مَرَّهً وَ التَّوْحِیدَ[۲] ثَلَاثِینَ مَرَّهً

هنگامی که وارد ماه جدید می شوید در اولین روز این ماه، دو رکعت نماز بخوانید در رکعت اول یک بار حمد و سی بار سوره توحید

وَ فِی الثَّانِیَهِ الْحَمْدَ مَرَّهً وَ الْقَدْرَ[۳] ثَلَاثِینَ مَرَّهً وَ تَصَدَّقْ بِمَا تَیَسَّرَ لِتَشْتَرِیَ بِهِ سَلَامَهَ ذَلِکَ الشَّهْرِ کُلِّهِ‏

و در رکعت دوم یک بار حمد و سی بار سوره قدر و بعد از نماز تصدقی کند، چون چنین کند، سلامتی خود را در آن ماه از حق تعالی بخرد.

———————
[۱]) سوره الفاتحه (حمد) [۲]) سوره توحید (اخلاص) [۳]) سوره القدر

نماز مستحبی روز اول هر ماه (اقبال الاعمال)
الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الخامس فیما نذکره من سیاقه عمل الصائم فی نهاره و فیه فصول‏؛ فصل فیما نذکره من صلاه للسلامه فی الشهر من حوادث الإنسان و صلاه أول یوم من شهر رمضان للحفظ فی السنه کلها من محذور الأزمان‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب پنجم: طریقه عمل روزه دار در روز ماه رمضان؛ فصل چهارم (دو نماز در آغاز سال براى ایمنى از حوادث) نماز اوّل براى سلامتى از حوادث روزگار در طول ماه، و نماز دوّم براى محفوظ ماندن از حوادث روزگار در طول سال است، در اینجا نماز اول را بیان می کنیم:
اعلم أنا قدمنا فی کتاب عمل الشهر صلاه رکعتین فی أول کل شهر یقرأ فی الأولى منهما الحمد مره و قل هو الله أحد ثلاثین مره و فی الثانیه الحمد مره و إنا أنزلناه ثلاثین مره و یتصدق معها بشی‏ء من الصدقات فتکون دافعه لما فی الشهر جمیعه من المحذورات و نحن الآن ذاکرون لها مره أخرى لأن أول السنه أحق بالاستظهار فی دفع المخوفات بالصلوات و الدعوات‏
در کتاب «عمل الشّهر» دو رکعت براى اوّل هر ماه یادآور شده‌ ایم که نمازگزار در رکعت اوّل آن یک بار سوره‌ حمد و  سی بار «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» و در رکعت دوّم یک بار سوره‌ حمد و  سی بار سوره‌ «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِی لَیْلَهِ اَلْقَدْرِ» مى‌ خواند و همراه با آن مقدارى صدقه مى‌ دهد، تا تمام حوادث و خطرهاى طول ماه را دفع کند و اکنون بار دیگر آن را ذکر مى‌ کنیم، زیرا اوّل سال براى احتیاط در دفع بیم‌ ها به واسطه‌ خواندن نماز و دعا سزاوارتر است.
رَوَیْنَاهَا بِإِسْنَادِنَا إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ الْوَلِیدِ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْوَشَّاءِ قَالَ‏
در حدیث آمده است:
کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِذَا دَخَلَ شَهْرٌ جَدِیدٌ یُصَلِّی أَوَّلَ یَوْمٍ مِنْهُ رَکْعَتَیْنِ یَقْرَأُ لِکُلِّ یَوْمٍ مِنْهُ إِلَى آخِرِهِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ[۱] فِی الرَّکْعَهِ الْأُولَى وَ فِی الرَّکْعَهِ الثَّانِیَهِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ[۲] وَ یَتَصَدَّقُ بِمَا یَتَسَهَّلُ فَیَشْتَرِی بِهِ سَلَامَهَ ذَلِکَ الشَّهْرِ کُلِّهِ‏
«وقتى ماه جدیدى فرا مى‌ رسید، امام باقر-علیه السّلام-در اولین روز آن دو رکعت نماز مى‌ خواند و براى هر روز ماه تا آخر آن، در رکعت اوّل یک «قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ» و در رکعت دوّم یک «إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِی لَیْلَهِ اَلْقَدْرِ» قرائت مى‌ نمود و هر مقدار که براى او میسّر بود صدقه مى‌ پرداخت و با این کار سلامت کلّ آن ماه را خریدارى مى‌ نمود.»

[۱]) سوره الاخلاص [۲]) سوره القدر

ادامه‌ی پست

روز ۱ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۱ ربیع الثانی

آغاز قیام توابین در کوفه بر ضد حکومت اموی

بعد از واقعه جانگداز عاشورا، گروه زیادی از مردم کوفه از جریان شهادت امام حسین (علیه السلام) سخت اندوهگین و از اینکه آن حضرت را یاری ننمودند،‌ بسیار پشیمان شدند.
آنها در اول ربیع الثانی سال ۶۵ هـ .ق به فرماندهی « سلیمان بن صرد خزاعی» (یکی از شیعیان حضرت علی بن ابیطالب(علیه السلام) و ملازم آن حضرت در تمامی جنگها) برای خونخواهی امام حسین(علیه السلام) قیام کردند. آنها پس از اینکه از کوفه خارج شدند و به کنار مرقد مطهر امام حسین(علیه السلام) رفتند یک شبانه روز ـ و به نقلی سه شبانه روز در کربلا ماندند و در آنجا مداوم مشغول گریه و استغفار شدند. توابین هنگام وداع، ‌آنچنان در کنار قبر امام حسین (علیه السلام) ازدحام کردند که گویی در کنار کعبه و حجر‌الأسود ازدحام نموده‌اند. هر کسی به هنگام وداع شعر می‌خواند و ناله می‌کرد و بدین صورت، خود را برای خونخواهی امام حسین(علیه السلام) و نبرد با سپاه شام آماده می‌کرد.
دستگاه خلافت از قیام آنان آگاه شد و سپاهیان زیادی را از شام به سمت کوفه برای تقویت لشکر عبیدالله بن زیاد گسیل کرد. لشکریان ابن زیاد در «عین الورد» ـ منطقه‌ای در شمال بغداد ـ با سپاه آنها وارد جنگ شدند. سپاه توابین در ابتدا پیروزی هایی به دست آوردند؛ اما ارسال نیروهای زیاد و افزوده شدن به تعداد سپاه شام و کثرت جنگها، توابین را به شکست نزدیک ‌کرد و پس از آنکه فرمانده آنان، سلیمان بن صرد، به شهادت رسید، سپاهشان منهزم شد و از آنان فقط ۲۷ نفر که مجروح و خسته شده بودند، جان سالم به در بردند و بقیه‌، جملگی به شهادت رسیدند.

ادامه‌ی پست

روز ۴ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۴ ربیع الثانی

ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی(علیه السلام)

حضرت عبدالعظیم حسنی(علیه السلام) در چهارم ربیع الثانی سال ۱۷۲ هـ .ق. در شهر مدینه چشم به جهان گشود. ایشان فرزند عبدالله بن علی، ‌از نوادگان امام حسن مجتبی(علیه السلام) است که نسبتش با چهار واسطه به آن حضرت می‌رسد .
حضرت عبدالعظیم(علیه السلام) ‌از دانشمندان شیعه و از راویان حدیث ائمه معصومین (علیهم السلام) و نیز از شخصیت‌های بسیار محبوب و مورد اعتماد نزد اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) به شمار می‌رفت. دوران وی گرچه عصر حاکمیت عباسیان و ایجاد خفقان و سختگیری نسبت به شیعیان بود، مدافعان دین و حافظان مکتب که روایات امامان را ثبت و نقل می‌کردند، نقش عمده‌ای در پاسداری و صیانت از فرهنگ والای اهل بیت (علیهم السلام) داشتند. این بزرگوار یکی از سنگربانان عقیده تابناک تشیع محسوب می‌شد که در حفظ و انتشار سخنان ائمه اطهار(علیهم السلام) سخت کوشا بود. ستایشهای فراوان ائمه (علیهم السلام) از وی، نشان دهنده‌ شخصیت والای علمی و معنوی اوست.
شیخ محمد شریف رازی در مورد ادب آن بزرگوار نسبت به ساحت ائمه معصومین(علیهم السلام) چنین می‌نویسد: « رفتار و عادت کریمانه حضرت عبدالعظیم(علیه السلام) این بود که هر وقت وارد مجلس حضرت امام جواد یا امام هادی(علیهما السلام) می‌شد، با کمال ادب و خضوع و غایت حیا و تواضع، در حالی که دست‌های خود را از ردا بیرون آورده بود، به محضر آن امام سلام می‌کرد و امام پس از جواب سلام، او را نـزدیک خـود می‌خوانـد و در کنـار خویش می‌نشاند؛ به حدی که زانوی مـبارکـش به زانـوی مبارک امام می‌چسـبید و امام کاملاً از احوال او سؤال می‌کرد که این موجب غبطه دیگران می‌شد».
شیخ صدوق(ره) می‌نویسد: وقتی حضرت عبدالعظیم(علیه السلام) خدمت امام هادی(علیه السلام) مشرف شد و عقاید خود را اظهار نمود، ‌امام فرمودند: “‌تو از دوستان حقیقی ما هستی”».
مؤلف کتاب جنه النعیم می‌گوید: «شخصی به نام ابا حماد رازی ـ از شیعیان و موالیان شهر ری ـ با وجود مشکلات آن زمان به سامرا رفت و خدمت امام زمانش حضرت علی النقی(علیه السلام) رسید و مسایلی را پرسید. ‌امام ضمن پاسخ به مسایل او فرمود: ای ابا حماد! هر گاه مشکلی از امور دینی برایت پیش آمد،‌جواب مشکل خود را از عبدالعظیم حسنی بخواه و سلام مرا به او برسان».
در فضیلت زیارت مرقد حضرت عبدالعظیم حسنی(علیه السلام) به این روایت بسنده می‌کنیم: «مردی از اهل ری، خدمت امام هادی(علیه السلام) رسید. امام از او پرسیدند: ‌کجا بودی؟ گفت به زیارت سیدالشهدا(علیه السلام) رفته بودم. ‌حضرت فرمودند:‌”بدان که اگر قبر عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) را زیارت کنی گویا حسین بن علی(علیه السلام) را زیارت کرده‌ای”».

ادامه‌ی پست

روز ۵ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۵ ربیع الثانی

مرگ منتصر بالله عباسی

روز پنجم ربیع‌الثانی ۲۴۸ هـ .ق. منتصر بالله،‌ یکی دیگر از خلفای بنی عباس، درگذشت. مسعودی در احوالات او می‌نویسد:‌ «منتصر مردی بود که نسبت به اهل بیت پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) مهربان و عطوف بود و برعکس پدر خویش در مدت خلافتش که شش ماه طول کشید با خاندان علی(علیه السلام) احسان و نیکی نمود و به هیچ وجه متعرض ایشان نشد و دستور داد فدک را به اولاد امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) برگردانند. در زمان خلافت وی کسی متعرض شیعیان امیرالمؤمنین امام علی(علیه السلام) نشد و او برای علویین مدینه اموالی فرستاد تا بین ایشان تقسیم کنند و همچنین از زیارت قبر امام حسین(علیه السلام) جلوگیری نمی‌کرد».

ادامه‌ی پست

آغاز طرح تلفنی «حفظ و تصحيح قرائت جزء سی‌ام»


تاریخ انتشار:
یک شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۷



تعداد بازدید: ۲




آغاز طرح تلفنی «حفظ و تصحيح قرائت جزء سی‌ام»


به همت تواشیح ولیعصر قم و معارف سیما، طرح تلفنی حفظ و تصحيح قرائت جزء سی‌ام قرآن همسو با طرح بشارت ۱۴۵۲ آغاز گردید و به مدت دو ماه ادامه خواهد داشت.

به گزارش روابط عمومی تواشیح ولیعصر قم و معارف سیما، به همت تواشیح ولیعصر قم و معارف سیما، طرح تلفنی حفظ جزء ٣٠ و تصحيح قرائت آن در آستان مقدس حضرت عبدالعظيم (ع) آغاز شده و به مدت دو ماه ادامه دارد. 

اين طرح توسط ١٠ نفر از اساتید و حافظانی كه در آستان مقدس حضور دارند، به صورت تلفني انجام می‌شود و عزيزان با حضور در اين طرح در قرعه‌كشی طرح ملی حفظ قرآن بشارت(۱۴۵۲) مشاركت داده خواهند شد.

یادآور می‌شود، علاقه‌مندان برای شرکت در این طرح می‌توانند همه روزه از ساعت ۱۴ الی ۲۰ با شماره‌های ۰۲۱- ۵۵۹۵۰۹۲۱ و ۵۵۹۳۸۱۲۳ تماس بگیرند. شرکت در این طرح برای عموم آزاد است و کارشناسان به سؤالات شرکت‌کنندگان در بخش‌های مختلف قرآنی پاسخ می‌دهند.

ادامه‌ی پست

روز ۶ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۶ ربیع الثانی

مرگ هشام بن عبدالملک

روز چهارشنبه،‌ ششم ربیع ‌الثانی سال ۱۲۵ هـ .ق. هشام بن عبدالملک بن مروان در ۵۳ سالگی، در«رُصافَه قِنسرین» ـ منطقه‌ای در مرز عراق و سوریه ـ به درک واصل شد. در حالاتش نوشته‌اند که او مردی بد اخلاق،‌خشن، ‌ستمگر‌، جسور، بخیل، حریص و سیاستمدار بوده است و در مدت خلافتش که قریب بیست سال طول کشید بر مردم بسیار سخت گذشت که در عصر خلفای پیش سابقه نداشت.
سختگیری بیش از اندازه هشام،‌ به سر حد خشونت ‌رسید و صرفه‌ جویی های وی جنبه بخل یافت. بعضی از کمبودهای اخلاقی و انسانی وی اوضاع را بیش از پیش بدتر ‌کرد؛‌ زیرا او فردی کوتاه فکر،‌مستبد و شکاک و بدبین بود؛ ‌از این رو به هیچ کس اعتماد نمی‌کرد، بلکه برای خنثی کردن توطئه‌هایی که بر ضد او چیده می‌شد، به عملیات مکارانه و جاسوسی متوسل می‌شد و از آنجا که آدم زودباوری بود، با یک بدگویی و سوءظن، بهترین شخصیتها را از بین می‌برد. هشام بن عبدالملک بارها امام باقر(علیه السلام) و فرزند گرامیشان امام صادق (علیه السلام) را به شام احضار نمود و نسبت به ساحت مقدس آن دو بزرگوار جسارتهای فراوان کرد. او چند بار امام باقر(علیه السلام) را زندانی نمود.
در دوران اموی بیشترین اذیت و آزار، از ناحیه هشام بن عبدالملک به اهل بیت (علیهم السلام) وارد شد و کلمات تند و ناسزاهای او زید بن علی را در کوفه به سال ۱۲۱ هـ .ق. به قیام وا داشت؛ ‌چرا که در ملاقاتهایی که بین او و هشام روی داد، هشام حتی امام باقر(علیه السلام) را آشکارا مورد اهانت قرار می‌داد و با مسخره‌گویی درباره بنی هاشم و اهل بیت(علیهم السلام) سخن می‌گفت. از فجیع‌ترین جنایت‌های هشام،‌ به شهادت رساندن امام باقر(علیه السلام) بود.

ادامه‌ی پست

روز ۸ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۸ ربیع الثانی

ولادت امام حسن عسکری (علیه السلام)

در روز جمعه، هشتم ربیع الثانی سال ۲۳۲ هـ .ق. ‌یازدهمین اختر تابناک ولایت و امامت، حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام) در مدینه چشم به جهان گشود و عالم را به نور جمالش منوّر ساخت.‌ پدر بزرگوارشان امام هادی(علیه السلام) و مادر گرامیشان بانویی پارسا و شایسته ، به نام «حُدَیثه» و یا به نقلی « سوسن» بودند. این بانوی گرامی از زنان نیکوکار و دارای بینش اسلامی بود و در فضیلت ایشان همین بس که پس از شهادت امام حسن عسـکری(علیه السلام)، پناهـگاه و نقطه اتـکای شیـعیان در آن مقـطع زمانی بسـیار بحرانی شدند.
اسم شریف آن حضرت، حسن، کنیه شان ابومحمد و القابشان : الزکی، الصامت، الرفیق، النقی، العسکری بود.
از آنجا که یازدهیمن امام شیعه به دستور خلیفه عباسی در سامرا در محله «عسکر»،‌ همان محل سکونت سپاهیان و لشکریان دربار عباسی سکونت داشتند تا تمامی رفت و آمدهای ایشان کنترل شود،‌آن حضرت به «عسکری» مشهور گردیدند.
رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در حدیث « اُبی» درباره فضایل امام حسن عسکری(علیه السلام) چنین فرمودند: « خداوند او را نور خود در شهرهایش و خلیفه خویش در سراسر زمینش قرار داد. همچنین او را مایه عزت امتش و راهنمای شیعیانش و شفاعت کننده آنها در پیشگاه الهی و مایه عذاب برای مخالفان و حجت برای دوستانش و برهان و دلیل برای معتقدان به امامتش قرار داد».
امام حسن (علیه السلام) پس از پدر گرامیشان در ۲۲ سالگی عهده دار منصب امامت شدند و از آنجا که امام هادی (علیه السلام) به امامت ایشان پس از خویش تصریح فرموده بودند، پس از شهادت امام هادی(علیه السلام) تقریباً تمامی شیعیان امامت آن حضرت را پذیرفتند.
امام حسن(علیه السلام) همچون پدران بزرگوارشان عابدترین فرد زمان خویش به شمار می‌رفتند و بیش از همه به عبادت خداوند می‌پرداختند. محمد شاکری می‌گوید: «امام به سجده می‌رفت و من می‌خوابیدم و بیدار می‌شدم و او همچنان در سجده بود. هرگاه امام زندانی می‌شدند،‌ عبادت آن حضرت زندان ‌بانان را تحـت تأثیر قـرار مـی‌داد، ‌به گونه‌ای که عبـادت و رفتـار آن حضرت با زندان‌ بانان موجب شرمندگیشان می‌شد.
در علم و دانش نیز تاریخ نویسان حضرت را داناترین فرد زمان خود معرفی کرده‌اند و بر این نکته اتفاق نظر دارند که آن حضرت نه تنها در احکام دین بلکه در تمامی علوم، یگانه عصر خویش به شمار می‌رفت.
« بختیشوع» پزشک مسیحی به شاگرد خود « بطریق» درباره امام عسکری (علیه السلام) چنین می‌گوید: «بدان که او داناترین فرد روزگار ماست که روی زمین زندگی می‌کند».
شایان ذکر است برخی تاریخ نویسان، ولادت امام حسن عسکری(علیه السلام) را چهارم ربیع‌الثانی و بعضی دهم این ماه نقل کرده‌اند.

ادامه‌ی پست

روز ۱۰ ربیع الثانی – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

وقایع روز ۱۰ ربیع الثانی

وفات حضرت فاطمه معصومه(سلام الله علیها)

روز دهم ربیع‌الثانی سال ۲۰۱ هـ .ق. کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) پس از هفده روز توقف در شهر قم،‌چشم از جهان فروبستند. این بانوی بزرگوار که با جمع زیادی از برادرانشان به منظور دیدار برادر گرامیشان حضرت علی بن موسی الرضا(علیهما السلام) از مدینه عازم خراسان شده بودند، در بین راه، در شهر ساوه مورد هجوم مأموران حکومت عباسی قرار گرفتند و پس از آنکه جمع زیادی از آنان به شهادت رسیدند، کریمه اهل بیت(سلام الله علیها) در حالیکه در اثر این جریان رنجور و بیمار شده بودند، به قم آمدند و پس از هفده روز سکونت در خانه موسی بن خزرج پیش از آنکه دیدگان مبارکشان به جمال برادر بزرگوارشان روشن گردد، در دیار غربت و در میان اندوه فراوان، جان به جان آفرین تسلیم کردند و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاندند. ‌شیعیان قم با تجلیل و احترام فراوان، پیکر مطهر آن بانوی گرامی را تشییع کردند.
نقل شده است که چون قبر حضرت معصومه (سلام الله علیها) را مهیا نمودند، ‌اشعریان در این مورد که چه کسی وارد قبر شود و بدن آن حضرت را دفن کند، بحث و گفتگو نمودند و بالاخره همه بر پیرمرد پرهیزکاری به نام « قادر» اتفاق کردند و کسی را به دنبال او فرستادند. پیش از آنکه قادر بیاید، دو تن سواره که نقاب بر چهره داشتند از جانب بیابان پیدا شدند و به سرعت نزدیک آمدند. ‌یکی از آنها وارد قبر شد و دیگری پیکر پاک و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاک پنهان سازد. آن دو نفر پس از پایان مراسم دفن، بدون اینکه با احدی سخن بگویند بر اسبهای خود سوار و دور شدند.
در فضیلت زیارت کریمه‌ اهل بیت، روایات متعددی از معصومین(علیهم السلام) نقل شده است که در این جا به ذکر برخی از آنها اشاره می‌کنیم:
امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «بانویی از نسل من به نام فاطمه در قم دفن می‌شود که هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب می‌شود و با شفاعت او همه شیعیانم وارد بهشت می‌شوند».
از امام رضا و امام جواد(علیهما السلام) روایت شده است که فرمودند: «هر کس فاطمه معصومه(سلام الله علیها) را زیارت کند، بهشت بر او واجب می‌شود».

ادامه‌ی پست

اعمال روز اول ماه ربیع الثانی

دعای روز اول ماه ربیع الثانی

دعای سید بن طاووس در روز اول ماه ربیع الثانی

نماز مستحبی روز اول ماه ربیع الثانی

ادامه‌ی پست

صحیفه سجادیه – مناجات شکوه کنندگان – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

صحیفه سجادیه
۲- مناجات شکوه کنندگان

بسم الله الرّحمن الرّحیم
به نام خداى بخشنده مهربان

اِلهى اِلَیْکَ اَشْکُو نَفْساً بِالسُّوَّءِ اَمّارَهً وَاِلىَ الْخَطیئَهِ مُبادِرَهً
خدایا به سوى تو شکایت آورم از نفسى که مرا همواره به بدى وادارد و به سوى گناه شتاب دارد

وَبِمَعاصیکَ مُولَعَهً وَلِسَخَطِکَ مُتَعَرِّضَهً تَسْلُکُ بى مَسالِکَ
و به نافرمانیهایت حریص است و به موجبات خشمت دست درازى کند مرا به راههایى که

الْمَهالِکِ وَتَجْعَلُنى عِنْدَکَ اَهْوَنَ هالِکٍ کَثیرَهَ الْعِلَلِ طَویلَهَ الاْمَلِ اِنْ
منجر به هلاکت مى شود مى کشاند و بصورت پست ترین نابودشدگان درم آورد بیماریهایش بسیار و آرزویش دراز

مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَاِنْ مَسَّهَا الْخَیْرُ تَمْنَعُ مَیّالَهً اِلَى اللَّعِبِ وَاللَّهْوِ
است اگر شرى به او رسد بى تاب شود و اگر خیرى نصیبش گردد سرکشى کند به اسباب بازى و سرگرمیهاى بیهوده

مَمْلُوَّهً بِالْغَفْلَهِ وَالسَّهْوِ تُسْرِعُ بى اِلىَ الْحَوْبَهِ وَتُسَوِّفُنى بِالتَّوْبَهِ
بسیار متمایل و از بى خبرى و فراموشى انباشته است مرا به سوى گناه شتاب دهد و به نوبت توبه به امروز و فردایم کند

اِلهى اَشْکُو اِلَیْکَ عَدُوّاً یُضِلُّنى وَشَیْطاناً یُغْوینى قَدْ مَلاَ
خدایا به تو شکایت آورم از دشمنى که گمراهم کند و شیطانى که مرا از راه بدر برد سینه ام را پر از

بِالْوَسْواسِ صَدْرى وَاَحاطَتْ هَواجِسُهُ بِقَلْبى یُعاضِدُ لِىَ الْهَوى
وسوسه کرده و تحریکات زهرآگینش قلبم را احاطه کرده به هوا و هواسم کمک کند

وَیُزَیِّنُ لى حُبَّ الدُّنْیا وَیَحُولُ بَیْنى وَبَیْنَ الطّاعَهِ وَالزُّلْفى اِلهى
و دوستى دنیا را پیش چشمم آرایش دهد میان من و فرمانبردارى و تقرب به درگاهت حائل گردد خدایا

اِلَیْکَ اَشْکُو قَلْباً قاسِیاً مَعَ الْوَسْواسِ مُتَقَلِّباً وَبِالرَّیْنِ وَالطَّبْعِ مُتَلَبِّساً
پیش تو شکوه آرم از دلى که سخت شده و بدست وسوسه ها بگردد و به زنگ (خودبینى ) و خوى زشت پوشیده شده ،

وَعَیْناً عَنِ الْبُکاَّءِ مِنْ خَوْفِکَ جامِدَهً وِ اِلى ما تَسُرُّها طامِحَهً اِلهى
و از دیده اى که به هنگام گریه کردن از خوف تو خشک است ولى براى نگریستن به مناظر خوش آیندش خیره و حریص است خدایا

لا حَوْلَ لى وَلا قُوَّهَ اِلاّ بِقُدْرَتِکَ وَلا نَجاهَ لى مِنْ مَکارِهِ الدُّنْیا اِلاّ
جنبش و نیرویى براى من نیست جز به نیروى تو و راه نجاتى از گرفتاریهاى دنیا ندارم جز

بِعِصْمَتِکَ فَاَسْئَلُکَ بِبَلاغَهِ حِکْمَتِکَ وَنَفاذِ مَشِیَّتِکَ اَنْ لا تَجْعَلَنى
نگهدارى تو پس از تو مى خواهم به حکمت رسایت و به مشیت جارى و گذرایت که مرا تنها در معرض

لِغَیْرِ جُوْدِکَ مُتَعَرِّضاً وَلا تُصَیِّرَنى لِلْفِتَنِ غَرَضاً وَکُنْ لى عَلَى
جود و بخشش خود درآورى و هدف تیرهاى بلا و آزمایش قرارم ندهى و مرا در پیروزى

الاْعْداَّءِ ناصِراً وَعَلَى الْمَخازى وَالْعُیُوبِ ساتِراً وَمِنَ الْبَلاَّءِ و اقِیاً
بر دشمنان یارى کنى و رسوائیها و عیوبم را بپوشانى و از بلا محافظتم کنى

وَعَنِ الْمَعاصى عاصِماً بِرَاءْفَتِکَ وَرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ
و از گناهان نگاهم دارى به مهر و رحمتت اى مهربانترین مهربانان

ادامه‌ی پست