تبلیغات

از درج هرگونه تبلیغات و مطالب هرز معذوریم

سیره ی شخصی امام زمان (عج) – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

سیره ی شخصی امام مهدی علیه السلام

سیره امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در رفتار شخصی و نیز در ارتباط با مردم، نمایانگر یک حاکم اسلامی نمونه است که حکومت در نگاه او وسیله‌ای است برای خدمت به مردم و رسانیدن آن‌ها به قله‌های کمال و نه جایگاهی برای زراندوزی و ستمگری و به استثمار کشیدن بندگان خدا!
به راستی که آن امام صالحان در کرسی حکمفرمایی یاد آور حکومت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) و امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) است و با وجود آنکه همه اموال و ثروت‌ها در اختیار اوست در زندگی شخصی خود در پایین ترین سطح به سر می‌برد و به کمترین‌ها قناعت می‌کند.

امام علی(علیه السلام) در توصیف او فرموده است:
«امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) [ با خود عهد می‌بندد که ]اگرچه حاکم و رهبر جامعه بشری است ولی همانند رعیت خود راه رود و مانند آنان بپوشد و بر مرکبی همچون مرکب آنها سوار شود… و به کم قناعت کند.»۱

امام علی(علیه السلام) خود چنین بود و در زندگی دنیا و خوراک و پوشش آن زهدی پیامبرگونه داشت و مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در این میدان به آن حضرت اقتدا خواهد کرد.
امام صادق(علیه السلام) فرمود:
«اِنَّ قائِمَنا اِذا قامَ لَبِسَ لِباسَ عَلِی وَ سارَ بِسیرَتِهِ۲؛
وقتی قائم ما قیام کند لباس علی(علیه السلام) را در بر می‌کند و روش او را پیش می‌گیرد.»
او که درباره خود سخت گیر و دقیق است، با امت چون پدری مهربان است و آسایش و راحتی آنها را می‌خواهد به گونه‌ای که در روایت امام رضا(علیه السلام) اینگونه توصیف شده است:
«اَلاِْمام، الاَْنیسُ الرّفیق وَالوالِدُ الشَّفیق وَالاَْخُ الشَّقیق وَالأُمُّ البَرَّهِ بِالْوَلَدِالصَّغیر مَفْزَعُ الْعِبادَ فِی الدّاهِیه النّاد۳؛
امام آن همدم همراه و آن پدر مهربان و برادر تنی (که پشتیبان برادر) است و مادر دلسوز نسبت به فرزند خردسال است و پناهگاه بندگان در واقعه هولناک.»

آری او چنان با امت صمیمی و نزدیک است که همه او را پناهگاه خود می‌دانند.
از پیامبر مکرّم اسلام(صلی الله علیه و آله وسلم) روایت شده که درباره مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرموده است:
«امّتش به او پناه می‌برند آن گونه که زنبورها به ملکه خود پناهنده می‌شوند.»۴
او مصداق کامل رهبری است که از میان مردم برگزیده شده و در بین آنها و مانند آنها زندگی می‌کند. به همین دلیل دردهای آنها را به خوبی می‌شناسد و درمان آن را می‌داند و تمام همّت خود را برای بهبودی حال آنها به کار می‌گیرد و در این راه تنها به رضایت الهی می‌اندیشد. در این صورت چرا امّت در کنار او به آرامش و امنیّت نرسد و به کدام دلیل دل به غیر او بسپارد؟!

——
۱٫ منتخب الاثر، فصل ۶، باب ۱۱، ح ۴، ص ۵۸۱٫
۲٫ وسائل الشیعه، ج ۳، ص ۳۴۸٫
۳٫ اصول کافى، ج ۱، ح ۱، ص ۲۲۵٫
۴٫ منتخب الاثر، فصل ۷، باب ۷، ح ۲، ص ۵۹۸٫

ادامه‌ی پست

دعا برای امام زمان (عج) در روز جمعه – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

دعا برای امام مهدی(عج) در روز جمعه

مؤلف گوید که شیخ در مصباح این دعا را در اعمال روز جمعه از حضرت امام رضا علیه السلام نقل کرده و ما نیز این دعا را بنحوى که شیخ از آن حضرت نقل کرده نقل مى ‏نماییم فرموده روایت کرده یونس بن عبد الرحمن که حضرت امام رضا علیه السلام امر مى‏ فرمودند به دعا کردن از براى حضرت صاحب الامر علیه السلام به این دعا

اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِیِّکَ وَ خَلِیفَتِکَ وَ حُجَّتِکَ عَلَى خَلْقِکَ وَ لِسَانِکَ الْمُعَبِّرِ عَنْکَ النَّاطِقِ بِحِکْمَتِکَ‏
اى پروردگار تو هر بلا را دفع کن از ولى خود و خلیفه خویش و حجت بر خلق عالمت‏ و زبانت که از تو به سخن آید و به حکمت بالغه تو گویا باشد

وَ عَیْنِکَ النَّاظِرَهِ بِإِذْنِکَ وَ شَاهِدِکَ عَلَى عِبَادِکَ الْجَحْجَاحِ الْمُجَاهِدِ الْعَائِذِ بِکَ الْعَابِدِ عِنْدَکَ‏
و چشم بیناى تو که به امر تو مى ‏نگرد و گواه بندگان تو و بزرگترین مجاهدان در راه تو و پناه آرنده به حضرتت و بندگى حضور حضرتت کند

وَ أَعِذْهُ مِنْ شَرِّ جَمِیعِ مَا خَلَقْتَ وَ بَرَأْتَ وَ أَنْشَأْتَ وَ صَوَّرْتَ‏
و او را اى خدا از شر جمیع مخلوقاتت که انشاء و ایجاد فرمودى در پناه خود حفظ کن

وَ احْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ‏
و از شرور پیش رو و پشت سر و طرف راست و چپ و از فوق و تحت از همه آنها او را حفظ کن

بِحِفْظِکَ الَّذِی لاَ یَضِیعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ وَ احْفَظْ فِیهِ رَسُولَکَ وَ آبَاءَهُ أَئِمَّتَکَ وَ دَعَائِمَ دِینِکَ‏
که هر کس را تو حفظ کنى مصون از هر فساد و نابودى است و نیز به وجود مبارک او پیغمبر اکرمت و پدران او ائمه هدى را که ارکان دین تو هستند همه را حفظ فرما

وَ اجْعَلْهُ فِی وَدِیعَتِکَ الَّتِی لاَ تَضِیعُ وَ فِی جِوَارِکَ الَّذِی لاَ یُخْفَرُ وَ فِی مَنْعِکَ وَ عِزِّکَ الَّذِی لاَ یُقْهَرُ
و او را قرار ده در مخزن ودایع خود که هرگز ضایع در جوار تو نخواهد شد و در آن محیط قوت و عزتت که هرگز کس مقهور نمى ‏گردد

وَ آمِنْهُ بِأَمَانِکَ الْوَثِیقِ الَّذِی لاَ یُخْذَلُ مَنْ آمَنْتَهُ بِهِ وَ اجْعَلْهُ فِی کَنَفِکَ الَّذِی لاَ یُرَامُ مَنْ کَانَ فِیهِ‏
و او را در پناهگاه محکم و استوار خود ایمن بدار که هر کس آنجا درآید در امان از هر خذلان است و او را در کنف حمایت خود بدار که هر کس در آنجاست بى‏ آرام و ناشاد نگردد

وَ انْصُرْهُ بِنَصْرِکَ الْعَزِیزِ وَ أَیِّدْهُ بِجُنْدِکَ الْغَالِبِ وَ قَوِّهِ بِقُوَّتِکَ وَ أَرْدِفْهُ بِمَلاَئِکَتِکَ‏
و او را به نصرت با عزت خود منصور دار و به سپاه غالب و قاهر خویش مؤید فرما و به قوت و نیروى (نامتناهى) خود قوى و نیرومند گردان و فرشتگانت را با او همراه ساز

وَ وَالِ مَنْ وَالاَهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ أَلْبِسْهُ دِرْعَکَ الْحَصِینَهَ وَ حُفَّهُ بِالْمَلاَئِکَهِ حَفّاً
و دوستانش را دوست دار و دشمنانش را دشمن دار و جوشن حفظ خود را بر او بپوشان و گرداگرد وجود مبارکش فرشتگان را براى محافظت بدار

اللَّهُمَّ اشْعَبْ بِهِ الصَّدْعَ وَ ارْتُقْ بِهِ الْفَتْقَ وَ أَمِتْ بِهِ الْجَوْرَ وَ أَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ‏
پروردگارا تفرقه و پریشانیهاى خلق را بوجود او جمع گردان و رخنه‏ هاى خلق را مسدود ساز و جور و ظلم را نابود و حکومت عدل و عدالت کامل را بوجود حضرتش در جهان ظاهر ساز

وَ زَیِّنْ بِطُولِ بَقَائِهِ الْأَرْضَ وَ أَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَ انْصُرْهُ بِالرُّعْبِ‏
و اهل زمین را بطول بقاى او زینت و کمال بخش و بیارى خود آن حضرت را مؤید فرما و به رعب و ترس دشمنان از او او را منصور بر دشمنان ساز

وَ قَوِّ نَاصِرِیهِ وَ اخْذُلْ خَاذِلِیهِ وَ دَمْدِمْ مَنْ نَصَبَ لَهُ وَ دَمِّرْ مَنْ غَشَّهُ‏
یاوران او را قوى و نیرومند و آنانکه ترک یارى او کنند آنها را مخذول و مغلوب سازو آنانکه بدشمنى او قیام کنند هلاک گردان و کسانى که با او مکر و دغل ورزند نابود ساز

وَ اقْتُلْ بِهِ جَبَابِرَهَ الْکُفْرِ وَ عَمَدَهُ (عُمُدَهُ) وَ دَعَائِمَهُ‏
و ستمگران اهل کفر و سرکشان و رؤساى آنها را به شمشیر آن حضرت بخاک هلاک انداز

وَ اقْصِمْ بِهِ رُءُوسَ الضَّلاَلَهِ وَ شَارِعَهَ الْبِدَعِ وَ مُمِیتَهَ السُّنَّهِ وَ مُقَوِّیَهَ الْبَاطِلِ‏
و پشت رؤساى ضلالت را بواسطه او بشکن و کسانى که وضع بدعت و محو سنت الهى کنند و باطل را قوى سازند در هم شکن

وَ ذَلِّلْ بِهِ الْجَبَّارِینَ وَ أَبِرْ بِهِ الْکَافِرِینَ وَ جَمِیعَ الْمُلْحِدِینَ فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا
و بوجود آن بزرگوار جباران ظالم را ذلیل گردان و کافران و ملحدان بى‏ دین را از تمام روى زمین از مشرق و مغرب

وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ سَهْلِهَا وَ جَبَلِهَا حَتَّى لاَ تَدَعَ مِنْهُمْ دَیَّاراً وَ لاَ تُبْقِیَ لَهُمْ آثَاراً
و بر و بحر و صحرا و کوه ریشه کن ساز که دیگر دیارى از کافران و اثرى از آثار ملحدان در جهان باقى نگذارى

اللَّهُمَّ طَهِّرْ مِنْهُمْ بِلاَدَکَ وَ اشْفِ مِنْهُمْ عِبَادَکَ وَ أَعِزَّ بِهِ الْمُؤْمِنِینَ‏
پروردگارا دیار خود را پاک از آن پلیدان ساز و دلهاى بندگانت را از هلاک آنها شاد گردان و اهل ایمان را به وجودش عزت بخش

وَ أَحْیِ بِهِ سُنَنَ الْمُرْسَلِینَ وَ دَارِسَ حُکْمِ النَّبِیِّینَ وَ جَدِّدْ بِهِ مَا امْتَحَى مِنْ دِینِکَ وَ بُدِّلَ مِنْ حُکْمِکَ‏
و سنن و احکام رسولان الهى و پیغمبران خدا را که مندرس شده بواسطه او زنده ابد ساز

حَتَّى تُعِیدَ دِینَکَ بِهِ وَ عَلَى یَدَیْهِ جَدِیداً غَضّاً مَحْضاً صَحِیحاً لاَ عِوَجَ فِیهِ وَ لاَ بِدْعَهَ مَعَهُ‏
و آنچه از کاخ دین و حکم شرع تو را که ویران ساخته و تغییر و تبدیل داده‏اند به وجودش از نو بنیاد کن تا آنکه بواسطه او و به دست او شرعى جدید و آیینى کاملا تازه که با آن هیچ ناراستى و بدعت نباشد براى امت باز آید

وَ حَتَّى تُنِیرَ بِعَدْلِهِ ظُلَمَ الْجَوْرِ وَ تُطْفِئَ بِهِ نِیرَانَ الْکُفْرِ وَ تُوضِحَ بِهِ مَعَاقِدَ الْحَقِّ وَ مَجْهُولَ الْعَدْلِ‏
و تا آنکه به عدل او بنیان ظلم و جور را نابود سازى و آتش کفر را به کلى خاموش گردانى و عهد و پیمان حق را آشکار و اساس عدل که مجهول گردیده مبین و معلوم سازى

فَإِنَّهُ عَبْدُکَ الَّذِی اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِکَ وَ اصْطَفَیْتَهُ عَلَى غَیْبِکَ‏
زیرا آن حضرت آن بنده با خلوص توست که او را کاملا خالص براى خود گردانیده‏اى و براى غیبت خویش برگزیده‏اى

وَ عَصَمْتَهُ مِنَ الذُّنُوبِ وَ بَرَّأْتَهُ مِنَ الْعُیُوبِ وَ طَهَّرْتَهُ مِنَ الرِّجْسِ وَ سَلَّمْتَهُ مِنَ الدَّنَسِ‏
و او را مقام عصمت از گناه و مبرا از هر نقص و عیب و پاک و منزه از هر رجس و پلیدى و سالم و پاکیزگى از هر ناپاکى عطا فرمودى

اللَّهُمَّ فَإِنَّا نَشْهَدُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ یَوْمَ حُلُولِ الطَّامَّهِ أَنَّهُ لَمْ یُذْنِبْ ذَنْباً وَ لاَ أَتَى حُوباً
پروردگارا پس ما بر او گواهى مى‏دهیم در روز قیامت و روز ورود حادثه بزرگ محشر که او هیچ گناهى ابدا نکرده و جرمى هرگز اتیان ننموده

وَ لَمْ یَرْتَکِبْ مَعْصِیَهً وَ لَمْ یُضَیِّعْ لَکَ طَاعَهً
و مرتکب هیچ معصیتى نشده و هیچ از طاعتت را ابدا ضایع نداشته

وَ لَمْ یَهْتِکْ لَکَ حُرْمَهً وَ لَمْ یُبَدِّلْ لَکَ فَرِیضَهً وَ لَمْ یُغَیِّرْ لَکَ شَرِیعَهً
و هیچ از حرمتت را هتک ننموده و ابدا فریضه‏ اى را از فرایضت مبدل نساخته و حکمى ازشریعتت را تغییر نداده است

وَ أَنَّهُ الْهَادِی الْمُهْتَدِی الطَّاهِرُ التَّقِیُّ النَّقِیُّ الرَّضِیُّ الزَّکِیُ‏
و اوست البته امام هادى خلق رهبر پاک سیرت با تقواى پاکیزه صفات پسندیده آراسته به هر کمال

اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِی نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ وَ أُمَّتِهِ وَ جَمِیعِ رَعِیَّتِهِ‏
پروردگارا تو به خود آن حضرت و اهل بیتش و فرزند و ذریه و امت و جمیع رعیتش عطایى مرحمت فرما

مَا تُقِرُّ بِهِ عَیْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ وَ تَجْمَعُ لَهُ مُلْکَ الْمَمْلَکَاتِ کُلِّهَا قَرِیبِهَا وَ بَعِیدِهَا وَ عَزِیزِهَا وَ ذَلِیلِهَا
که به آن عطا دیده ‏اش روشن و روانش شاد و مسرور شود و کشور تمام مملکت داران عالم از قریب و بعید آنها و عزیز و ذلیلشان همه را به او عطا فرما

حَتَّى تُجْرِیَ حُکْمَهُ عَلَى کُلِّ حُکْمٍ وَ یَغْلِبَ (تَغْلِبَ) بِحَقِّهِ (عَلَى کُلِّ) کُلَّ بَاطِلٍ‏
تا آنجا که حکمش بر هر حاکمى نافذ و حق او را بر هر باطلى غالب گردان

اللَّهُمَّ اسْلُکْ بِنَا عَلَى یَدَیْهِ مِنْهَاجَ الْهُدَى وَ الْمَحَجَّهَ الْعُظْمَى وَ الطَّرِیقَهَ الْوُسْطَى‏
پروردگارا تو ما را بر دست مبارک او به راه هدایت برو به طریق شرع عظیم الشأن و طریقت عدل و درستى

الَّتِی یَرْجِعُ إِلَیْهَا الْغَالِی وَ یَلْحَقُ بِهَا التَّالِی وَ قَوِّنَا عَلَى طَاعَتِهِ وَ ثَبِّتْنَا عَلَى مُشَایَعَتِهِ‏
که هر غالى و هر تالى باید به آن طریق باز گردد رهبرى فرما و ما را بر طاعت آن حضرت قوت عطا فرما و بر پیرویش ثابت قدم بدار

وَ امْنُنْ عَلَیْنَا بِمُتَابَعَتِهِ وَ اجْعَلْنَا فِی حِزْبِهِ الْقَوَّامِینَ بِأَمْرِهِ الصَّابِرِینَ مَعَهُ الطَّالِبِینَ رِضَاکَ بِمُنَاصَحَتِهِ‏
و بر نعمت متابعتش بر ما منت گذار و ما را از سپاه آن حضرت که به فرمانش کاملا قیام کنند و با او شکیبا و صابرند و در یارى و مددکارى او صرف رضا و خشنودى تو را طالبند قرار ده

حَتَّى تَحْشُرَنَا یَوْمَ الْقِیَامَهِ فِی أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ مُقَوِّیَهِ سُلْطَانِهِ‏
تا آنکه ما را در روز قیامت در صف یاران و مددکاران او و تقویت سلطنتش محشور سازى

اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْ ذَلِکَ لَنَا خَالِصاً مِنْ کُلِّ شَکٍّ وَ شُبْهَهٍ وَ رِیَاءٍ وَ سُمْعَهٍ حَتَّى لاَ نَعْتَمِدَ بِهِ غَیْرَکَ‏
پروردگارا این (درخواست و دعا را) براى ما خالص از هر گونه شک و ریب و ریا و دو رنگى قرار ده تا آنکه بر او ما به غیر تو اعتماد نکنیم

وَ لاَ نَطْلُبَ بِهِ إِلاَّ وَجْهَکَ وَ حَتَّى تُحِلَّنَا مَحَلَّهُ وَ تَجْعَلَنَا فِی الْجَنَّهِ مَعَهُ‏
و جز لقاى تو را طالب و مشتاق نباشیم و تا آنکه ما را به مقام او وارد کنى و در بهشت رضوان با او قرارگاه دهى

وَ أَعِذْنَا مِنَ السَّأْمَهِ وَ الْکَسَلِ وَ الْفَتْرَهِ وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدِینِکَ وَ تُعِزُّ بِهِ نَصْرَ وَلِیِّکَ‏
و اى خدا ما از خستگى و بى ‏میلى و کسالت و سستى در طاعت به تو پناه مى‏ بریم و ما را از کسانى که براى احیاء دین خود از او نصرت خواهى و موفق به اعزاز ولى و حجتت گردانى مقرر فرما

وَ لاَ تَسْتَبْدِلْ بِنَا غَیْرَنَا فَإِنَّ اسْتِبْدَالَکَ بِنَا غَیْرَنَا عَلَیْکَ یَسِیرٌ وَ هُوَ عَلَیْنَا کَثِیرٌ
و ما را به غیر ما مبدل مگردان که البته این تبدیل ما به غیر بر تو آسان است اما براى ما بسیار (گران) است

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وُلاَهِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّهِ مِنْ بَعْدِهِ وَ بَلِّغْهُمْ آمَالَهُمْ وَ زِدْ فِی آجَالِهِمْ‏
پروردگارا درود و رحمت فرست بر والیان عهد او و پیشوایان بعد او و آن بزرگواران را به آمال و آرزوهاى بلندشان نایل ساز و بر عمرشان بیفزا

وَ أَعِزَّ نَصْرَهُمْ وَ تَمِّمْ لَهُمْ مَا أَسْنَدْتَ إِلَیْهِمْ مِنْ أَمْرِکَ لَهُمْ وَ ثَبِّتْ دَعَائِمَهُمْ‏
و نصرت با عزت بآنها عطا فرما و آنچه بآن پیشوایان الهى از امر دین خود مربوط بآنان فرمودى در حقشان به حد کمال رسان و اساس و ارکان آنها را ثبات و دوام بخش

وَ اجْعَلْنَا لَهُمْ أَعْوَاناً وَ عَلَى دِینِکَ أَنْصَاراً
و ما را از یاران آنها و از انصار دین خود قرار ده

فَإِنَّهُمْ مَعَادِنُ کَلِمَاتِکَ وَ خُزَّانُ عِلْمِکَ وَ أَرْکَانُ تَوْحِیدِکَ وَ دَعَائِمُ دِینِکَ وَ وُلاَهُ أَمْرِکَ وَ خَالِصَتُکَ مِنْ عِبَادِکَ‏
که البته آن بزرگواران معدن کلمات روحانى و گنجینه علم و ارکان توحید و معرفت و استنهاى دین تو و صاحب اختیاران امر شرع تواند و از بندگان خاص و خالص تو

وَ صَفْوَتُکَ مِنْ خَلْقِکَ وَ أَوْلِیَاؤُکَ وَ سَلاَئِلُ أَوْلِیَائِکَ وَ صَفْوَهُ أَوْلاَدِ نَبِیِّکَ‏
و برگزیده از خلق تو و دوستان خاص و فرزندان محبان خاص و برگزیده اولاد پیغمبر تواند

وَ السَّلاَمُ (عَلَیْهِ وَ) عَلَیْهِمْ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ‏
و سلام و تحیت و رحمت خدا بر او و بر پدران بزرگوارش باد.

ادامه‌ی پست

انفاق در روز نهم ماه ربیع الاول – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

انفاق در روز نهم ربیع الاول (مفاتیح الجنان)

اعمال ماه ربیع الاول؛ روز نهم روز عید بزرگ و روز عید «بَقر» است و از براى آن شرح بزرگى است که در جاى خود ذکر شده و روایتى نقل شده که هر که در این روز چیزى انفاق کند گناهانش آمرزیده شود

انفاق در روز نهم ربیع الاول (زاد المعاد)

اعمال ماه ربیع الاول؛ و اما روز نهم این ماه بدان که میان علماى خاصّه و عامّه در تاریخ قتل عمر بن الخطّاب-علیه اللّعنه و العذاب-خلاف است و مشهور میان فریقین آن است که قتل آن ملعون در روز بیست و ششم ماه ذى الحجه واقع شد چنانچه سابقا اشاره به آن شد و بعضى بیست و هفتم نیز گفته‌اند و مستند این دو قول نقل مورّخان است و از کتب معتبره چنان معلوم مى‌شود که چنان‌چه الحال میان عوام شیعه مشهور آن است که قتل او در نهم ماه ربیع الاوّل واقع شده است و سابقا میان جمعى از محدّثین شیعه نیز چنین مشهور بوده است.

و سیّد بزرگوار على بن طاووس رحمه اللّه در کتاب اقبال اشاره نموده است به آن‌که ابن بابویه رحمه اللّه روایتى از حضرت امام جعفر صادق علیه السّلام روایت کرده است که آن ملعون در روز نهم ماه ربیع الاوّل به درک اسفل جحیم متوجّه شده است و از نقل او چنان معلوم و مفهوم مى‌شود که شیخ صدوق چنین اعتقاد داشته است هرچند سیّد خود آن حدیث را تأویلات نموده است.

و ایضا سیّد ذکر کرده است که جماعتى از شیعیان عجم پیوسته این روز را به این سبب تعظیم و تکریم مى‌نموده‌اند و خلف بزرگوار سید على بن طاووس در کتاب زواید الفواید این مذهب را تقویت کرده است و روایت معتبرى در این باب ایراد نموده است چنانچه گفته است که روایت کرده‌اند محمّد بن ابى العلاء همدانى و یحیى بن محمّد بن جریح بغدادى که روزى ما منازعه کردیم در باب عمر بن الخطاب-علیه اللعنه و العذاب-و رفتیم در شهر قم به نزد احمد بن اسحاق قمى که از خواص اصحاب حضرت امام على نقىّ علیه السّلام و امام حسن عسکرى-صلوات اللّه علیهما-بود و به خدمت حضرت صاحب الامر علیه السّلام نیز رسیده بود و چون در را کوبیدیم دختر عراقیه بیرون آمد و احوال احمد را از او پرسیدیم گفت: او امروز مشغول اعمال نماز عید است و آن روز نهم ماه ربیع الاوّل بود. گفتیم: سبحان اللّه! عیدهاى مؤمنان چهار است عید فطر و عید اضحى و عید غدیر و روز جمعه. آن دختر گفت که احمد بن اسحاق از حضرت امام على نقى علیه السّلام روایت مى‌کند که امروز روز عید است و بهترین عیدهاست نزد اهل بیت-علیهم السّلام-و شیعیان ایشان. ما گفتیم که رخصت بطلب که به نزد او آییم. چون آن دختر او را خبر کرد، بیرون آمد به سوى ما و لنگى بسته بود و عبایى بر خود پیچیده بود و بوى مشک از او ساطع بود. ما گفتیم که این چه حالت است که در تو مشاهده مى‌کنیم؟ گفت:

الحال از غسل عید فارغ شده‌ام. گفتیم: امروز مگر عید است؟ گفت: بلى. و ما را به خانه برد و بر روى کرسى نشاند و گفت: روزى با جمعى از برادران خود به نزد مولاى خود حضرت امام حسن عسکرى علیه السّلام رفتیم در «سرّ من را» در مثل این روز که شما به نزد من آمده‌اید. چون رخصت یافتیم و به خدمت حضرت رسیدیم، دیدم که حضرت مجلس خود را آراسته و مجمره در پیش خود گذاشته است و به دست مبارک خود عود در آن مجمره مى‌اندازد و مجلس خود را مزیّن گردانیده است و غلامان و خدمتکاران خود را جامه‌هاى فاخر پوشانیده است. گفتیم: یا ابن رسول اللّه! پدران و مادران ما فداى تو باد، آیا از براى اهل بیت امروز فرح تازه‌اى روى داده است؟ حضرت فرمود که کدام روز حرمتش از این روز نزد اهل بیت عظیم‌تر است! به درستى که خبر داد مرا پدرم که خذیفه بن یمانى در روز نهم ماه ربیع الاول داخل شد بر جدّم رسول خدا-صلّى اللّه علیه و آله-خذیفه گفت که دیدم حضرت امیر المؤمنین و حضرت امام حسن و حضرت امام حسین-صلوات اللّه علیهم-را که با حضرت رسالت پناه صلّى اللّه علیه و آله طعام تناول مى‌نمودند و آن حضرت بر روى ایشان

تبسّم مى‌نمود و با امام حسن و امام حسین علیهما السّلام مى‌گفت: بخورید، گوارا باد از براى شما برکت و سعادت این روز! به درستى که این روزى است که حق تعالى هلاک مى‌کند در این روز دشمن خود و دشمن جدّ شما را و مستجاب مى‌گرداند در این روز دعاى ما در شما را؛ بخورید که این روزى است که حق تعالى در این روز قبول مى‌کند اعمال شیعیان و محبّان شما را؛ بخورید که این روزى است که ظاهر مى‌شود راستى گفته خدا که مى‌فرماید: فَتِلْکَ بُیُوتُهُمْ خاوِیَهً بِما ظَلَمُوا[۱] یعنى: «این است خانه‌هاى ایشان که خالى گردیده است به سبب ستم‌هاى ایشان.»

بخورید که این روزى است که شکسته مى‌شود در این روز شوکت دشمن جدّ شما و یارى‌کنندۀ دشمن شما؛ بخورید که این روزى است که در این روز هلاک مى‌شود فرعون اهل بیت من و ستم‌کنندۀ بر ایشان و غصب‌کنندۀ حقّ ایشان؛ بخورید که این روزى است که حق تعالى عمل‌هاى دشمنان شما را باطل و هبا مى‌گرداند.

خذیفه گفت که من گفتم: یا رسول اللّه آیا در میان امّت تو کسى خواهد بود که هتک این حرمت‌ها نماید؟ حضرت فرمود که اى خذیفه! بتى از منافقان بر ایشان سرکرده خواهد شد و دعوى ریاست در میان ایشان خواهد کرد و مردم را به سوى خود دعوت خواهد نمود و تازیانۀ ظلم و ستم را بر دوش خواهد گرفت و مردم را از راه خدا منع خواهد نمود و کتاب خدا را تحریف خواهد نمود و سنّت مرا تغییر خواهد داد و میراث فرزند مرا متصرّف خواهد شد و خود را پیشواى مردم خواهد خواند و زیادتى بر وصىّ من علىّ بن ابى طالب علیه السّلام خواهد کرد و مال‌هاى خدا را به ناحق بر خود حلال خواهد کرد و در غیر طاعت خدا صرف خواهد کرد و مرا و برادر من و وزیر من على را به دروغ نسبت خواهد داد و دختر مرا از حقّ خود محروم خواهد گردانید. پس دختر من او را نفرین خواهد کرد و حق تعالى نفرین او را در این روز مستجاب خواهد گردانید. خذیفه گفت: یا رسول اللّه! چرا دعا نمى‌کنى که حق تعالى او را در حیات تو هلاک گرداند؟ حضرت فرمود که: اى خذیفه! دوست نمى‌دارم که جرأت کنم بر قضاى خدا و از او طلب کنم تغییر امرى را که در علم او گذشته است، ولیکن از حق تعالى سؤال کردم که فضیلت دهد آن روزى را که در آن روز او به جهنّم مى‌رود بر سایر روزها تا آن‌که احترام آن روز سنتى گردد در میان دوستان من و دوستان و شیعیان اهل بیت من؛ پس حق تعالى وحى کرد به سوى من که اى محمّد! در علم سابق من گذشته است که دریابد تو را و اهل بیت تو را محنت‌ها و بلاهاى دنیا و ستم‌هاى منافقان و غصب‌کنندگان از بندگان من آن منافقانى که تو خیرخواهى ایشان کردى و با تو خیانت کردند و تو با ایشان راستى کردى و ایشان با تو مکر کردند و تو با ایشان صاف بودى و ایشان دشمنى تو را به دل گرفتند و تو ایشان را خشنود گردانیدى و ایشان تو را تکذیب کردند و تو ایشان را برگزیدى و ایشان تو را در بلیّه گذاشتند و سوگند یاد مى‌کنم به حول و قوه و پادشاهى خود که البتّه بگشایم بر روح کسى که غصب کند حقّ على را که وصىّ تو است بعد از تو، هزار در از پست‌ترین طبقه‌هاى جهنّم که او را فیلوق مى‌گویند و او را اصحاب او را در قعر جهنّم جا دهم که شیطان از مرتبۀ خود بر او مشرّف شود و او را لعنت کند و آن منافق را در قیامت عبرتى گردانم براى فرعون‌ها که در زمان پیغمبران دیگر بوده و براى سایر دشمنان دین و ایشان را و دوستان ایشان را به سوى جهنّم برم با دیده‌هاى کبود و روهاى ترش، با نهایت مذلّت و خوارى و پشیمانى و ایشان را ابد الاباد در عذاب خود بدارم. اى محمد! نمى‌رسد على به منزلت تو مگر به آنچه مى‌رسید به او از بلاها از فرعون او و غصب‌کنندۀ حق او که جرأت مى‌کند بر من و کلام مرا بدل مى‌کند و شرک به من مى‌آورد و مردم را منع مى‌کند از راه رضاى من و گوساله از براى امّت تو برپا مى‌کند که آن ابو بکر است-لعنه اللّه و کافر مى‌شود به من در عرش عظمت و جلال من. به درستى که من امر کرده‌ام ملائکۀ هفت آسمان خود را که براى شیعیان و محبّان دین شما عید کنند آن روزى را که آن ملعون کشته مى‌شود و امر کرده‌ام ایشان را که کرسى کرامت مرا نصب کنند در برابر بیت المعمور و ثنا کنند بر من و طلب آمرزش نمایند براى شیعیان و محبّان شما از فرزندان آدم و امر کرده‌ام ملائکۀ نویسندگان اعمال را که از این روز تا سه روز قلم از مردم بردارند و ننویسند گناهان ایشان را براى کرامت تو و وصىّ تو اى محمّد صلّى اللّه علیه و آله این روز را عیدى گردانیدم براى تو و اهل بیت تو و براى هرکه تابع ایشان باشد از مؤمنان و شیعیان ایشان و سوگند یاد مى‌کنم بر خود به عزّت و جلال خود و علوّ منزلت و مکان خود که عطا کنم کسى را که عید کند این روز را از براى من ثواب آنها که به دور عرش احاطه کرده‌اند و قبول کنم شفاعت او را در حقّ خویشان او و زیاد کنم مال او را اگر گشادگى دهد بر خود و عیال خود در این روز و هرسال در این روز صد هزار هزار کس از موالیان و شیعیان شما را از آتش جهنّم آزاد گردانم و اعمال ایشان را قبول کنم و گناهان ایشان را بیامرزم.

حذیفه گفت که پس برخاست رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و به خانۀ ام سلمه رفت و من برگشتم و صاحب یقین بودم در کفر عمر تا آن‌که بعد از وفات رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله دیدم که او چه فتنه‌ها برانگیخت و کفر اصلى خود را اظهار نمود و از دین برگشت و دامان بى‌حیایى و وقاحت براى غصب امامت و خلافت برزد و قرآن را تحریف کرد و آتش در خانۀ وحى رسالت زد و بدعت‌ها در دین خدا پیدا کرد و ملّت پیغمبر را تغییر داد و سنّت آن حضرت را بدل کرد و شهادت حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام را رد کرد و فاطمه دختر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله را به دروغ نسبت داد و فدک را غصب کرد و یهود و نصارى و مجوس را از خود راضى کرد و نور دیدۀ مصطفى را به خشم آورد و رضاجویى اهل بیت رسالت نکرد و جمیع سنّت‌هاى رسول را برطرف کرد و تدبیر کشتن امیر المؤمنین علیه السّلام کرد و جوروستم را در میان مردم علانیه کرد و هرچه خدا حلال کرده بود حرام کرد و هرچه خدا حرام کرده بود حلال کرد و حکم کرد که از پوست شتر دینار و درهم بسازند و خرج کنند و در بر رو و شکم فاطمۀ زهرا زد و بر منبر حضرت رسالت-صلّى اللّه علیه و آله-به غصب و جور بالا رفت و بر حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام افترا بست و با آن حضرت معارضه کرد و رأى آن حضرت را به سفاهت نسبت داد.

حذیفه گفت که پس حق تعالى دعاى برگزیدۀ خود و دختر پیغمبر خود را در حقّ آن منافق مستجاب گردانید و قتل او را بر دست کشندۀ او-رحمه اللّه علیه- جارى گردانید. پس رفتم به خدمت حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام که آن حضرت را تهنیّت و مبارک باد بگویم با آن‌که آن منافق کشته شد و به عذاب حق تعالى واصل گردید.

چون حضرت مرا دید گفت: اى حذیفه! آیا در خاطر دارى آن روز را که آمدى به نزد سیّد من رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله و من و دو سبط او حسن و حسین نزد او نشسته بودیم و با او طعام مى‌خوردیم، پس تو را دلالت کرد بر فضیلت این روز؟ گفتم: بلى، اى برادر رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله! حضرت فرمود که به خدا سوگند که این روز است که حق تعالى در آن دیدۀ آل رسول را روشن گردانید و من براى این روز هفتاد و دو نام مى‌دانم. حذیفه گفت که یا امیر المؤمنین علیه السّلام مى‌خواهم که آن نام‌ها را از تو بشنوم.

حضرت فرمود که این روز استراحت مؤمنان است، زیرا که مؤمنان از شرّ آن منافق استراحت یافتند و روز زایل شدن کرب و غم است و روز غدیر دویّم است و روز تخفیف گناهان شیعیان است و روز اختیار نیکو براى مؤمنان است و روز برداشتن قلم از شیعیان است و روز برهم شکستن بناى کفر و عدوان است و روز عافیت است و روز برکت است و روز طلب خون‌هاى مؤمنان است و روز عید بزرگ خدا است و روز مستجاب شدن دعاست و روز موقف اعظم است و روز وفاى به عهد و شرط است و روز کندن جامۀ سیاه است و روز ندامت ظالم است و روز شکسته شدن شوکت مخالفان است و روز نفى هموم است و روز فتح است و روز عرض اعمال کافران است و روز ظهور قدرت خداست و روز عفو از گناهان شیعیان است و روز فرج ایشان است و روز توبه است و روز انابت به سوى خدا است و روز زکات بزرگ است و روز فطر دویّم است و روز اندوه یاغیان است و روز گره شدن آب دهان در گلوى مخالفان است و روز خشنودى مؤمنان است و روز عید اهل بیت است و روز ظفر یافتن بنى اسرائیل بر فرعون است و روز مقبول شدن اعمال شیعیان است و روز پیش فرستادن تصدّقات است و روز زیادتى مثوبات است و روز قتل منافق است و روز وقت معلوم است و روز سرور اهل بیت است و روز مشهود است و روز قهر بر دشمن است و روز خراب شدن بنیان ضلالت است و روزى است که ظالم انگشت ندامت به دندان مى‌گزد و روز تنبیه است و روز شرف است و روز خنک شدن دل‌هاى مؤمنان است و روز شهادت است و روز درگذشتن از گناهان مؤمنان است و روز تازگى بوستان اهل ایمان است و روز شیرینى کام ایشان است و روز خوشى دل‌هاى مؤمنان است و روز برطرف شدن پادشاهى منافقان است و روز توفیق اهل ایمان است و روز رهایى مؤمنان از شرّ کافران است و روز مظاهره است و روز مفاخره است و روز قبول اعمال است و روز تبجیل و تعظیم است و روز نحله و عطاست و روز شکر حق تعالى است و روز یارى مظلومان است و روز زیارت کردن مؤمنان است و روز محبّت کردن ایشان است و روز رسیدن به رحمت‌هاى الهى است و روز پاک گردانیدن اعمال است و روز فاش کردن رازهاست و روز برطرف شدن بدعت‌هاست و روز ترک گناهان کبیره است و روز ندا کردن به حق است و روز عبادت است و روز موعظه است و نصیحت است و روز انقیاد پیشوایان دین است.

حذیفه گفت که پس از خدمت حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام برخاستم و گفتم که اگر درنیابم از افعال خیر و آنچه امید ثواب از آن دارم مگر محبت این روز و دانستن فضیلت این را، هرآینه منتهاى آرزوى من خواهد بود.

پس محمّد و یحیى، راویان حدیث گفتند که چون این حدیث را از احمد بن اسحاق شنیدیم، هریک برخاستیم و سر او را بوسیدیم و گفتیم: حمد و شکر مى‌کنیم خداوندى را که برانگیخت تو را از براى ما تا آن‌که فضیلت این روز به ما رسانیدى. پس به خانه‌هاى خود برگشتیم و این روز را عید کردیم. [۲]

و صاحب کتاب زواید الفواید گفته است که این حدیث را از خط على بن محمّد بن طى رحمه اللّه نوشتم و در کتب دیگر که تتبّع کردم چندین روایت دیگر موافق این یافتم، پس اعتماد بر این روایات نمودم و سزاوار است شیعیان را که این روز را تعظیم نمایند و اظهار سرور و شادى در این روز بکنند.

و شیخ ابراهیم بن على کفعمى در کتاب مصباح گفته است که صاحب کتاب مسار الشّیعه روایت کرده است که هرکه در روز نهم ماه ربیع الاوّل چیزى انفاق کند، حق تعالى گناهان او را بیامرزد

[۱] ) نمل (۲۷)۵۲٫
[۲] ) بحار الأنوار: ج ۹۵، ص ۳۵۱، ح  ۱ .

ادامه‌ی پست

اطعام و شادمانی در روز نهم ماه ربیع الاول – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

اطعام مومنان و شادمانی در روز نهم ربیع الاول (مفاتیح الجنان)

اعمال ماه ربیع الاول؛ مستحب است در این روز اطعام برادران مؤمن و خوشنود گردانیدن ایشان و توسعه دادن در نفقه و پوشیدن جامه‏ هاى نو و شکر و عبادت حق تعالى کردن و این روز روز برطرف شدن غم ها است و روز بسیار شریفى است و چون روز هشتم ماه وفات امام حسن عسکرى علیه السلام بوده این روز روز اول امامت حضرت صاحب الزمان ارواح العالمین فداه و سبب مزید شرافتش خواهد بود.

اطعام مومنان و شادمانی در روز نهم ربیع الاول (زاد المعاد)

اعمال ماه ربیع الاول؛ و اما روز نهم این ماه و مستحب است در این روز اطعام برادران مؤمن و خوش‌بو گردانیدن ایشان و توسعه دادن بر عیال خود و دیگران و پوشیدن جامه‌هاى نو و شکر و عبادت حق تعالى و این روز برطرف شدن غم‌هاست و روز روزه داشتن نیست.

مؤلّف گوید که از نقل این بزرگواران معلوم شد که بر فضیلت این روز و وقوع این قضیۀ مبارکه در آن احادیث بسیار وارد شده است و در اعصار سابقه میان شیعه مشهور بوده است و برخلافش روایتى به نظر این قاصر نرسیده است و اتفاق مؤرخان عامّه با احادیث معتبره معارضه نمى‌کند و اگر کسى استبعاد کند که چنین واقعۀ عظیمى که سبب حزن جمعى و سرور جمعى گردد چون مى‌تواند بود که مضبوط نماند، جواب آن است که این واقعه از واقعۀ وفات حضرت رسالت صلّى اللّه علیه و آله و شهادت حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام عظیم‌تر نیست و در هریک از آنها خلاف میان خاصّه و عامّه هست و در واقعۀ اوّل اتفاق دارند عامّه، برخلاف آنچه مختار شیعه است. و اگر گویند که باعثى بر افتراى ایشان در این‌جا نیست، جواب مى‌گوییم که شبهه در دو جارى است و باعث قوى در این‌جا هست، زیرا که ممکن است که براى دفع شماتت شیعیان اخفاى آن نموده باشند و على اىّ حال، چون مدار علماى خاصّه و عامّه بر آن است که در مستحبّات به احادیث ضعیفه متمسّک مى‌شوند، بنابر احادیث صحیحه که از ائمّه علیهم السّلام وارد شده است که هرکه از خدا ثوابى به او برسد بر عملى و آن را به جا آورد آن ثواب به او داده مى‌شود هرچند چنان نباشد که به او رسیده است، پس اگر اعمال این روز را که نوعش از شارع وارد شده باشد و مخالفتى با آیات و اخبار نداشته باشد کسى به عمل آورد خوب خواهد بود و مستحقّ ثواب خواهد گردید و بعضى مى‌گویند که عمر بن سعد-علیه اللّعنه-در این روز به جهنّم واصل شده است.

اگر چنین باشد این شرافت نیز براى آن کافى است.

ادامه‌ی پست

اعمال روز نهم ماه ربیع الاول – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

روز نهم ماه ربیع الاول

در روایت گرانقدرى آمده است که این روز، روز نابودى دشمن خدا بوده و این روز و خوشحالى در آن فضیلت داشته و روز شادى پیروان آل محمد – رحمت خدا بر جمیع آنان باد – مى‏ باشد. و در میان شیعیان نیز این روز به همین مطلب مشهور شده است. البته سایر روایات این روایت را تایید نمى‏ کند، ولى ممکن است بخاطر تقیه وقت را تغییر داده باشند. و با وجود این احتمال، دور نیست این دو وقت بگونه ‏اى با هم منطبق باشند.
بهر صورت سزوار است دوستان آل محمد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم شادى خود را در این روز بخاطر نابودى دشمن خدا آشکار کنند، اگر چه فقط بخاطر عمل به این روایت باشد و به نابودى او در این روز یقین نداشته باشند.
ولى با توجه به این که شادى براى از بین رفتن دشمنان فقط برازنده دوستان و علاقمندان است. بنابراین کسى که کارهاى او با دوستى و علاقه با اهل بیت سازگارى ندارد، سزاوار است بهمراه شادى نمودن، بخاطر کوتاهى در انجام آداب و رسوم دوستى شرمگین باشد، و دست کم در شادى براى نابودى دشمن خدا و دشمن دوستان او کارهاى حرام را انجام نداده و شبیه دشمنان خدا نشود. زیرا مخالفت ضد دوست داشتن است و این مخالفت با خدا و این ضدیت آشکار، بر خلاف شادى بر نابودى دشمن مولى است.

اطعام و شادمانی در روز نهم ماه ربیع الاول

انفاق در روز نهم ماه ربیع الاول

ادامه‌ی پست

زیارت امام عسکری (ع) – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

در فصل دهم از باب زیارات، دو مقام است: مقام اول: زیارت دو امام معصوم حضرت امام على نقى و حضرت امام حسن عسکرى صلوات الله علیهما. زیارت حضرت امام حسن عسکرى علیه السلام را می خوانیم:

زیارت حضرت امام حسن عسکرى علیه السلام شیخ به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده که فرمود قبر من در سر من راى امان است از براى اهل دو جانب از بلاها و عذاب خدا مجلسى اول اهل دو جانب را به شیعه و سنى معنى کرده و فرموده که برکت آن حضرت دوست و دشمن را احاطه فرموده است چنانکه قبر کاظمین سبب امان بغداد شد الخ و سید بن طاوس فرموده چون خواستى زیارت کنى حضرت عسکرى علیه السلام را بجا آور جمیع آنچه را که در زیارت پدرش حضرت هادى علیه السلام بجا مى‏آوردى پس بایست نزد ضریح آن حضرت و بگو

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا مَوْلاَیَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ الْهَادِیَ الْمُهْتَدِیَ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ‏

سلام بر تو اى مولاى من اى ابا محمد حسن بن على اى هادى خلق و هدایت یافته به حق سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللَّهِ وَ ابْنَ أَوْلِیَائِهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ اللَّهِ وَ ابْنَ حُجَجِهِ‏

سلام بر تو اى ولى خدا و فرزند اولیاء خدا سلام بر تو اى حجت خدا و فرزند حجتهاى الهى

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا صَفِیَّ اللَّهِ وَ ابْنَ أَصْفِیَائِهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خَلِیفَهَ اللَّهِ وَ ابْنَ خُلَفَائِهِ وَ أَبَا خَلِیفَتِهِ‏

سلام بر تو اى برگزیده خدا و فرزند برگزیدگان حق سلام بر تو اى خلیفه حق و فرزند خلفاى الهى و پدر خلیفه خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ‏

سلام بر تو اى فرزند خاتم پیغمبران خدا سلام بر تو اى فرزند سید جانشینان پیغمبر خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ‏

سلام بر تو اى فرزند امیر المؤمنین سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهراء سیده زنان عالم

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ الْأَئِمَّهِ الْهَادِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ الْأَوْصِیَاءِ الرَّاشِدِینَ‏

سلام بر تو اى فرزند پیشوایان هدایت امت سلام بر تو اى فرزند جانشینان رهبر خلق

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا عِصْمَهَ الْمُتَّقِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا إِمَامَ الْفَائِزِینَ السلاَمُ عَلَیْکَ یَا رُکْنَ الْمُؤْمِنِینَ‏

سلام بر تو اى نگهبان اهل تقوى سلام بر تو اى امام سعادتمندان‏ سلام بر تو اى رکن اهل ایمان

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا فَرَجَ الْمَلْهُوفِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ الْأَنْبِیَاءِ الْمُنْتَجَبِینَ‏

سلام بر تو اى گشایش قلب اندوه ناکان سلام بر تو اى وارث انبیاء برگزیده خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا خَازِنَ عِلْمِ وَصِیِّ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الدَّاعِی بِحُکْمِ اللَّهِ‏

سلام بر تو اى گنجینه وصى رسول خدا سلام بر تو اى دعوت کننده خلق به حکم خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا النَّاطِقُ بِکِتَابِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا حُجَّهَ الْحُجَجِ‏

سلام بر تو اى ناطق کتاب خدا سلام بر تو اى حجت حجتهاى خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا هَادِیَ الْأُمَمِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ النِّعَمِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا عَیْبَهَ الْعِلْمِ‏

سلام بر تو اى راهنماى امتها سلام بر تو اى صاحب نعمتها سلام بر تو اى صندوق علم

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا سَفِینَهَ الْحِلْمِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَبَا الْإِمَامِ الْمُنْتَظَرِ الظَّاهِرَهِ لِلْعَاقِلِ حُجَّتُهُ‏

سلام بر تو اى کشتى حلم سلام بر تو اى پدر بزرگوار امام منتظرى که حجت وجود و امامتش بر خردمندان عالم آشکار

وَ الثَّابِتَهِ فِی الْیَقِینِ مَعْرِفَتُهُ الْمُحْتَجَبِ عَنْ أَعْیُنِ الظَّالِمِینَ وَ الْمُغَیَّبِ عَنْ دَوْلَهِ الْفَاسِقِینَ‏

و معرفتش در اهل یقین ثابت است و از چشم اهل ظلم و ستم مستور است و از دولت و حکومت فاسقان غایب و پنهان است

وَ الْمُعِیدِ رَبُّنَا بِهِ الْإِسْلاَمَ جَدِیداً بَعْدَ الاِنْطِمَاسِ وَ الْقُرْآنَ غَضّاً بَعْدَ الاِنْدِرَاسِ‏

آن امام منتظرى که خدا دین اسلام را به وجود حضرتش پس از آنکه محو و متروک شده از نو برمى‏ گرداند و درخت قرآن را بعد از اندراس و پژمردن سبز و خرم مى‏سازد

أَشْهَدُ یَا مَوْلاَیَ أَنَّکَ أَقَمْتَ الصَّلاَهَ وَ آتَیْتَ الزَّکَاهَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ

گواهى مى‏دهم اى مولاى من که محققا تو نماز و سایر ارکان دین را بپا داشتى و زکوه را اعطا کردى و امر به معروف و نهى از منکر فرمودى

وَ دَعَوْتَ إِلَى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَهِ وَ الْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتَّى أَتَاکَ الْیَقِینُ‏

و خلق را با حکمت و برهان و اندرز و وعظ نیکو به راه خدا خواندى و به اخلاص کامل تا وقت رحلتت خدا را عبادت کردى

أَسْأَلُ اللَّهَ بِالشَّأْنِ الَّذِی لَکُمْ عِنْدَهُ أَنْ یَتَقَبَّلَ زِیَارَتِی لَکُمْ وَ یَشْکُرَ سَعْیِی إِلَیْکُمْ‏

از خدا درخواست مى‏ کنم به آن شأن و مقامى که نزد او دارید که زیارت مرا قبول فرماید و سعیم را در راه شما پاداش عطا کند

وَ یَسْتَجِیبَ دُعَائِی بِکُمْ وَ یَجْعَلَنِی مِنْ أَنْصَارِ الْحَقِّ وَ أَتْبَاعِهِ وَ أَشْیَاعِهِ وَ مَوَالِیهِ وَ مُحِبِّیهِ وَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ‏

و بواسطه شما دعایم را مستجاب گرداند و مرا از یاران و پیروان حق و از دوستان و شیعیان‏ و محبان قرار دهد و سلام و رحمت و برکات خدا بر تو باد

پس ببوس ضریحش را و بگذار طرف راست صورت خود را بر آن پس طرف چپ را گذار و بگو

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْهَادِی إِلَى دِینِکَ‏

پروردگارا درود و رحمت فرست بر سید ما محمد (ص) و اهل بیت او و درود و رحمت فرست بر حسن بن على که راهنماى دین تو

وَ الدَّاعِی إِلَى سَبِیلِکَ عَلَمِ الْهُدَى وَ مَنَارِ التُّقَى وَ مَعْدِنِ الْحِجَى وَ مَأْوَى النُّهَى وَ غَیْثِ الْوَرَى‏

و دعوت کننده خلق به راه توست و نشانه‏ هاى او طریق تقوى و هدى و چراغ راه تقوى و محل و معدن گوهر خردمندى و عقل کامل و باران رحمت

وَ سَحَابِ الْحِکْمَهِ وَ بَحْرِ الْمَوْعِظَهِ وَ وَارِثِ الْأَئِمَّهِ وَ الشَّهِیدِ عَلَى الْأُمَّهِ الْمَعْصُومِ الْمُهَذَّبِ‏

و سحاب حکمت و دریاى مواج وعظ و نصیحت است اوست وارث ائمه هدى و گواه امت که معصوم از هر گناه و مهذب و منزه است

وَ الْفَاضِلِ الْمُقَرَّبِ وَ الْمُطَهَّرِ مِنَ الرِّجْسِ الَّذِی وَرَّثْتَهُ عِلْمَ الْکِتَابِ وَ أَلْهَمْتَهُ فَصْلَ الْخِطَابِ‏

و با فضیلت و شرافت قرب خداست و پاک و مبرا از هر رجس آن کسى است که تو او را وارث علم کتاب آسمانى گردانیدى و تمییز و فیصل بین حق و باطل را به او الهام فرمودى

وَ نَصَبْتَهُ عَلَماً لِأَهْلِ قِبْلَتِکَ وَ قَرَنْتَ طَاعَتَهُ بِطَاعَتِکَ وَ فَرَضْتَ مَوَدَّتَهُ عَلَى جَمِیعِ خَلِیقَتِکَ‏

و براى اهل قبله به امامت منصوب کردى و طاعت او را با طاعت خود قرین ساختى و محبتش را بر همه خلق فرض و لازم گردانیدى

اللَّهُمَّ فَکَمَا أَنَابَ بِحُسْنِ الْإِخْلاَصِ فِی تَوْحِیدِکَ وَ أَرْدَى مَنْ خَاضَ فِی تَشْبِیهِکَ وَ حَامَى عَنْ أَهْلِ الْإِیمَانِ بِکَ‏

پروردگارا چنانکه او در توحید تو با اخلاص کامل بسوى تو باز آمد و با آنان که به شرک و تشبیه در افتادند جدا مخالفت فرمود و از اهل ایمان حمایت کرد

فَصَلِّ یَا رَبِّ عَلَیْهِ صَلاَهً یَلْحَقُ بِهَا مَحَلَّ الْخَاشِعِینَ وَ یَعْلُو فِی الْجَنَّهِ بِدَرَجَهِ جَدِّهِ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ‏

پس اى پروردگار بر او درود و رحمت فرست رحمتى که او را به درجه اهل خشوع رساند و در بهشت رتبه ‏اش را به مقام جدش خاتم الأنبیاء بالا برد

وَ بَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّهً وَ سَلاَماً وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْکَ فِی مُوَالاَتِهِ فَضْلاً وَ إِحْسَاناً وَ مَغْفِرَهً وَ رِضْوَاناً

و به روح پاکش تحیت و سلام ما را برسان و بواسطه دوستى او به ما هم فضل و احسان و آمرزش و رضوان خود را به لطف و کرمت عطا فرما

إِنَّکَ ذُو فَضْلٍ عَظِیمٍ وَ مَنٍّ جَسِیمٍ‏

که همانا تویى صاحب فضل و رحمت بى‏حد و عطاى بزرگ

پس نماز زیارت بجا آور و چون فارغ شدى بگو

یَا دَائِمُ یَا دَیْمُومُ (یَا دَیُّومُ) یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا کَاشِفَ الْکَرْبِ وَ الْهَمِّ (وَ) یَا فَارِجَ الْغَمِ‏

اى خداى دائم سرمدى و اى زنده و پاینده ابدى اى برطرف کننده رنج و اندوه و غم

وَ یَا بَاعِثَ الرُّسُلِ (وَ) یَا صَادِقَ الْوَعْدِ (وَ) یَا حَیُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ‏

اى آنکه رسولان را مبعوث فرمودى اى که وعده‏هایت همه صدق است اى زنده‏اى که جز تو خدایى نیست

أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِحَبِیبِکَ ( مُحَمَّدٍ ) وَ وَصِیِّهِ عَلِیٍّ ابْنِ عَمِّهِ وَ صِهْرِهِ عَلَى ابْنَتِهِ‏

متوسل مى ‏شوم به درگاه تو بوسیله حبیب تو محمد (ص) و وصى او على پسر عم و همسر دخت پیغمبر (ص)

الَّذِی (اللَّذَیْنِ) خَتَمْتَ بِهِمَا الشَّرَائِعَ وَ فَتَحْتَ (بِهِمَا) التَّأْوِیلَ وَ الطَّلاَئِعَ‏

که تمام شرایع و ادیان انبیاء سلف را به آن دو بزرگوار ختم کردى و در فهم تأویل به روى آن دو بزرگوار گشودى

فَصَلِّ عَلَیْهِمَا صَلاَهً یَشْهَدُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ وَ یَنْجُو بِهَا الْأَوْلِیَاءُ وَ الصَّالِحُونَ‏

پس خدایا درود و رحمت فرست بر آن دو بزرگوار رحمتى که تمام خلق اولین و آخرین شاهد و گواه آن باشند و به آن رحمت اولیاء و دوستان و بندگان صالح خدا نجات یابند

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِفَاطِمَهَ الزَّهْرَاءِ وَالِدَهِ الْأَئِمَّهِ الْمَهْدِیِّینَ وَ سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ‏

و باز متوسل مى ‏شوم به درگاه تو بوسیله حضرت فاطمه زهراء مادر امامان و پیشوایان هدایت یافته که سیده زنان عالم است

الْمُشَفَّعَهِ فِی شِیعَهِ أَوْلاَدِهَا الطَّیِّبِینَ فَصَلِّ عَلَیْهَا صَلاَهً دَائِمَهً أَبَدَ الْآبِدِینَ وَ دَهْرَ الدَّاهِرِینَ‏

و درباره شیعیان فرزندان پاکش شفیع خواهد بود پروردگارا درود فرست بر آن بزرگوار درودى که تا ابد و مادام الدهر باقى بماند

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِالْحَسَنِ الرَّضِیِّ الطَّاهِرِ الزَّکِیِّ وَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الْمَرْضِیِّ الْبَرِّ التَّقِیِّ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ

و باز متوسل مى‏ شوم به درگاهت بوسیله حضرت حسن مجتبى که پسندیده و پاک و منزه و بوسیله حضرت حسین مظلوم که با مقام رضا و بزرگوارى و تقوى است که این هر دو سید جوانان اهل بهشتند

الْإِمَامَیْنِ الْخَیِّرَیْنِ الطَّیِّبَیْنِ التَّقِیَّیْنِ النَّقِیَّیْنِ الطَّاهِرَیْنِ الشَّهِیدَیْنِ الْمَظْلُومَیْنِ الْمَقْتُولَیْنِ‏

و دو امام خیرخواه نیکوى پرهیزکار پاک و پاکیزه ‏اند و شهید و مظلوم و کشته راه خدا

فَصَلِّ عَلَیْهِمَا مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ وَ مَا غَرَبَتْ صَلاَهً مُتَوَالِیَهً مُتَتَالِیَهً

پس درود و رحمت فرست بر آن دو بزرگوار رحمتى که با خورشید طلوع و غروب مى‏کند دائم و متوالى و پى در پى باقى باشد

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِعَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ سَیِّدِ الْعَابِدِینَ الْمَحْجُوبِ مِنْ خَوْفِ الظَّالِمِینَ وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْبَاقِرِ الطَّاهِرِ النُّورِ الزَّاهِرِ

و باز متوسل مى‏ شوم به درگاهت بواسطه على بن الحسین سید اهل عبادت و مستور و محجوب از بیم ظالمان و ستمکاران امت و به محمد بن على باقر آن نور پاک فروزنده

الْإِمَامَیْنِ السَّیِّدَیْنِ مِفْتَاحَیِ الْبَرَکَاتِ وَ مِصْبَاحَیِ الظُّلُمَاتِ فَصَلِّ عَلَیْهِمَا مَا سَرَى لَیْلٌ وَ مَا أَضَاءَ نَهَارٌ صَلاَهً تَغْدُو وَ تَرُوحُ‏

که این هر دو امام امت‏و بزرگ انام و مفتاح برکات الهى و چراغ شب ظلمانى عالمند پس اى خدا بر این دو امام درود فرست مادامى که شب تار مى‏گردد و روز جهان را روشن مى‏کند درود و رحمتى که صبح و شام برقرار باشد

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ عَنِ اللَّهِ وَ النَّاطِقِ فِی عِلْمِ اللَّهِ‏

و باز به درگاه تو متوسل مى‏ شوم به جعفر بن محمد که از جانب حق صادق در کلام و ناطق به علم خداى علام است

وَ بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْعَبْدِ الصَّالِحِ فِی نَفْسِهِ وَ الْوَصِیِّ النَّاصِحِ‏

و به موسى بن جعفر (ع) که بنده شایسته و صالح به ذات خود و وصى رسول و ناصح و خیرخواه امت است

الْإِمَامَیْنِ الْهَادِیَیْنِ الْمَهْدِیَّیْنِ الْوَافِیَیْنِ الْکَافِیَیْنِ‏

که این هر دو امام راهنماى خلق و هدایت یافته حق و با وفا و کفایت کننده امور امتند

فَصَلِّ عَلَیْهِمَا مَا سَبَّحَ لَکَ مَلَکٌ وَ تَحَرَّکَ لَکَ فَلَکٌ صَلاَهً تُنْمَى وَ تَزِیدُ وَ لاَ تَفْنَى وَ لاَ تَبِیدُ

پس خدایا درود فرست بر این دو امام مادامى که فرشته تو را تسبیح مى ‏گوید و فلک حرکت مى‏کند درودى که همیشه در افزایش و فزونى باشد و ابدا فنا و زوال نپذیرد

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِعَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَى الْإِمَامَیْنِ الْمُطَهَّرَیْنِ الْمُنْتَجَبَیْنِ‏

و باز به درگاه تو متوسل مى‏ شوم به حضرت على بن موسى الرضا (ع) و فرزند امام محمد تقى پسندیده صفات که این هر دو امام بزرگوار پاک و منزهند

فَصَلِّ عَلَیْهِمَا مَا أَضَاءَ صُبْحٌ وَ دَامَ صَلاَهً تُرَقِّیهِمَا إِلَى رِضْوَانِکَ فِی الْعِلِّیِّینَ مِنْ جِنَانِکَ‏

خدایا بر هر دو درود فرست مادامى که صبح روشن و دائم و باقى است درودى که آن هر دو بزرگوار را تا به مقام رضاى تو در اعلى علیین بهشت تو بلند مرتبه گرداند

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الرَّاشِدِ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْهَادِی الْقَائِمَیْنِ بِأَمْرِ عِبَادِکَ‏

و باز به درگاه تو متوسل مى‏ شوم به حضرت امام على بن محمد و فرزندش امام حسن عسکرى (ع) که هر دو ارشاد کننده و راهنماى امتند و قائم و نگهبان امور بندگان تواند

الْمُخْتَبَرَیْنِ بِالْمِحَنِ الْهَائِلَهِ وَ الصَّابِرَیْنِ فِی الْإِحَنِ الْمَائِلَهِ

و هر دو به رنج و محن هولناک عالم با صبر و شکیبایى کامل ممتحن شدند و صبر و حلم در فتن و شبهات خلفاى جور خدا آنها را بیازمود

فَصَلِّ عَلَیْهِمَا کِفَاءَ أَجْرِ الصَّابِرِینَ وَ إِزَاءَ ثَوَابِ الْفَائِزِینَ صَلاَهً تُمَهِّدُ لَهُمَا الرِّفْعَهَ

پس اى خدا درود و رحمت فرست بر آن دو بزرگوار در مقابل پاداش صابران و ثواب سعادتمندان عالم درودى فرست که مقام رفعت بر آنان مهیا سازد

وَ أَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ یَا رَبِّ بِإِمَامِنَا وَ مُحَقِّقِ زَمَانِنَا الْیَوْمِ الْمَوْعُودِ وَ الشَّاهِدِ الْمَشْهُودِ

و باز بدرگاه تو توسل میجویم اى پروردگار من به امام زمان که اینک پیشواى ما و نگهبان حق است در زمان ما تا روز موعود ظهورش فرا رسد که او شاهد خلق و مشهود اهل عالم

وَ النُّورِ الْأَزْهَرِ وَ الضِّیَاءِ الْأَنْوَرِ الْمَنْصُورِ بِالرُّعْبِ وَ الْمُظَفَّرِ بِالسَّعَادَهِ

و روشنترین انوار الهى است که منصور خداست به ترس از آن حضرت‏ و مظفر و فیروز به سعادت مطلق

فَصَلِّ عَلَیْهِ عَدَدَ الثَّمَرِ وَ أَوْرَاقِ الشَّجَرِ وَ أَجْزَاءِ الْمَدَرِ وَ عَدَدَ الشَّعْرِ وَ الْوَبَرِ

پس پروردگارا درود و رحمت فرست بر آن بزرگوار به شمار اثمار و برگ درختان و تعداد اجزاء ریگهاى بیابان و عدد مویها و کرکها

وَ عَدَدَ مَا أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ وَ أَحْصَاهُ کِتَابُکَ صَلاَهً یَغْبِطُهُ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ‏

و عدد آنچه علم تو بر آن احاطه کرده و کتاب آفرینشت احصاء و شمار نموده درود و رحمتى که خلق اولین و آخرین بر آن رشک برند

اللَّهُمَّ وَ احْشُرْنَا فِی زُمْرَتِهِ وَ احْفَظْنَا عَلَى طَاعَتِهِ وَ احْرُسْنَا بِدَوْلَتِهِ‏

پروردگارا و ما را در زمره اصحاب آن بزرگوار محشور ساز و براى طاعتش محفوظ دار و براى رسیدن بدولت آن حضرت ما را باقى دار و محافظت فرما

وَ أَتْحِفْنَا بِوِلاَیَتِهِ وَ انْصُرْنَا عَلَى أَعْدَائِنَا بِعِزَّتِهِ وَ اجْعَلْنَا یَا رَبِّ مِنَ التَّوَّابِینَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏

و به ولایتش بهره ‏مند گردان و ما را به عزتش بر محو دشمنانش یارى و نصرت عطا کن و ما را اى پروردگار از توبه کنندگان حقیقى قرار ده اى خدا اى مهربانترین مهربانان عالم

اللَّهُمَّ وَ إِنَّ إِبْلِیسَ الْمُتَمَرِّدَ اللَّعِینَ قَدِ اسْتَنْظَرَکَ لِإِغْوَاءِ خَلْقِکَ فَأَنْظَرْتَهُ وَ اسْتَمْهَلَکَ لِإِضْلاَلِ عَبِیدِکَ فَأَمْهَلْتَهُ بِسَابِقِ عِلْمِکَ فِیهِ‏

پروردگارا و شیطان متمرد براى اغواء و گمراهى خلقت از تو نظر عنایت و رعایت خواست تو هم به او نظر فرمودى و براى ضلالت بندگانت مهلت خواست مهلتش دادى به علم سابق ازلى خود

وَ قَدْ عَشَّشَ وَ کَثُرَتْ جُنُودُهُ وَ ازْدَحَمَتْ جُیُوشُهُ وَ انْتَشَرَتْ دُعَاتُهُ فِی أَقْطَارِ الْأَرْضِ‏

و او همانا آشیانه کرد و لشکرش بسیار و سپاهش مجتمع گردید و داعیان آن شیطان به اطراف عالم منتشر شدند

فَأَضَلُّوا عِبَادَکَ وَ أَفْسَدُوا دِینَکَ وَ حَرَّفُوا الْکَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَ جَعَلُوا عِبَادَکَ شِیَعاً مُتَفَرِّقِینَ وَ أَحْزَاباً مُتَمَرِّدِینَ‏

و به اضلال و گمراه کردن بندگانت پرداختند و دین را فاسد و کلمه را از جایگاهش منحرف ساختند و بندگانت را متفرق در دین و مردم را فرقه‏ هاى متمرد از حق و احزاب مخالف با یکدیگر گردانیدند

وَ قَدْ وَعَدْتَ نَقْضَ بُنْیَانِهِ وَ تَمْزِیقَ شَأْنِهِ فَأَهْلِکْ أَوْلاَدَهُ وَ جُیُوشَهُ‏

و تو اى خدا وعده دادى که اساس و بنیان آن شیطان را در هم شکنى و شئوناتش را پایمال و متلاشى سازى پس اى خدا اولاد شیاطین و جیش و سپاهش را هلاک و نابود ساز

وَ طَهِّرْ بِلاَدَکَ مِنِ اخْتِرَاعَاتِهِ وَ اخْتِلاَفَاتِهِ وَ أَرِحْ عِبَادَکَ مِنْ مَذَاهِبِهِ وَ قِیَاسَاتِهِ وَ اجْعَلْ دَائِرَهَ السَّوْءِ عَلَیْهِمْ‏

و از مذاهب و قیاس و شبهات آن شیاطین بندگانت را راحت و آسوده دار و روزگار بد و بخت نامساعد را بر آنها قرار ده

وَ ابْسُطْ عَدْلَکَ وَ أَظْهِرْ دِینَکَ وَ قَوِّ أَوْلِیَاءَکَ وَ أَوْهِنْ أَعْدَاءَکَ‏

و دینت را آشکار و اولیاء و دوستانت را قوى و نیرومند گردان و دشمنانت را خوار و ذلیل ساز

وَ أَوْرِثْ دِیَارَ إِبْلِیسَ وَ دِیَارَ أَوْلِیَائِهِ أَوْلِیَاءَکَ وَ خَلِّدْهُمْ فِی الْجَحِیمِ وَ أَذِقْهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَلِیمِ‏

و شهر و دیار شیطان و دیار دوستان شیطان را به دوستان خود به ارث عطا فرما و آن شیاطین رابه دوزخ مخلد و به عذاب دردناک معذب گردان

وَ اجْعَلْ لَعَائِنَکَ الْمُسْتَوْدَعَهَ فِی مَنَاحِسِ (مَنَاحِیسِ) الْخِلْقَهِ وَ مَشَاوِیهِ الْفِطْرَهِ دَائِرَهً عَلَیْهِمْ‏

و لعنتهاى خود را که در نحوستهاى خلقت و زشتیهاى فطرت وجود دارد همه را در طالع نحس روزگار بد آن شیاطین قرار ده

وَ مُوَکَّلَهً بِهِمْ وَ جَارِیَهً فِیهِمْ کُلَّ صَبَاحٍ وَ مَسَاءٍ وَ غُدُوٍّ وَ رَوَاحٍ‏

و موکل آنها ساز و جارى در زندگانى آن ناپاکان هر روز و شب و صبح و عصر قرار ده

رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَهً وَ فِی الْآخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنَا بِرَحْمَتِکَ عَذَابَ النَّارِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏

پروردگارا به ما در دنیا و آخرت نیکویى عطا فرما و از رنج و عذاب آتش دوزخ قهر به لطف و رحمتت نگاه دار اى مهربانترین مهربانان عالم.

پس دعا کن به آنچه خواهى از براى خود و برادرانت‏

ادامه‌ی پست

نماز امام حسن عسکری (ع) – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

نماز امام حسن عسکری (ع) (مفاتیح الجنان)

اعمال روز جمعه؛
… نمازهای دیگر نیز نقل شده و آنها بسیار است و ذکر بعضی از آنها در اینجا مناسب است، اگرچه اکثر آنها اختصاصی به جمعه ندارد، لکن در روز جمعه به جا آوردن آنها افضل است. از جمله آنهاست:

۶٫ نماز امام حسن عسکری (ع)
مولف گوید که سید بن طاووس در جمال الاسبوع از برای هریک از ائمه علیهم السلام نمازی با دعا ذکر نموده از جمله نماز امام حسن عسکرى علیه السلام؛ چهار رکعت است در دو رکعت اول بعد از «حمد» پانزده مرتبه سوره «إذا زلزلت» و در دو رکعت دوم بعد از «حمد» پانزده مرتبه «توحید»

دعاى امام حسن عسکری (ع):
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِأَنَّ لَکَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْبَدِی‏ءُ قَبْلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ أَنْتَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ‏

خدایا از تو درخواست مى ‏کنم و مى‏ دانم که ستایش مخصوص توست و خدایى بجز تو نیست که پیش از هر موجودى تو بوده‏ اى و تو پاینده ابدى هستى

وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الَّذِی لاَ یُذِلُّکَ شَیْ‏ءٌ وَ أَنْتَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ‏

و خدایى بجز تو نیست تویى که عزتت را ذلت نیست و تو هر روزى در شأن و کارى هستى

لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَالِقُ مَا یُرَى وَ مَا لاَ یُرَى الْعَالِمُ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ بِغَیْرِ تَعْلِیمٍ‏

خدایى جز تو نیست که خالق هر چه دیده شود و دیده نشود تویى به همه موجودات بدون تعلیم کس دانایى

أَسْأَلُکَ بِآلاَئِکَ وَ نَعْمَائِکَ بِأَنَّکَ اللَّهُ الرَّبُّ الْوَاحِدُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ‏

از تو درخواست مى ‏کنم به نعمتهاى ظاهر و باطن تو که تویى خداى یکتا و پروردگار یگانه خدایى جز تو نیست که بخشنده و مهربانى

وَ أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ‏

و از تو درخواست مى ‏کنم که تویى خدایى که بجز تو خدایى نیست

الْوِتْرُ الْفَرْدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِی لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ

تویى تنهاى فرد یکتا غنى و نیاز بخش که تو را پدر و فرزندى نیست و هیچکس کفو و مانند تو نخواهد بود

وَ أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ الْقَائِمُ عَلَى کُلِّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ الرَّقِیبُ الْحَفِیظُ

و از تو درخواست مى‏ کنم که تویى خدایى که جز تو خدایى نیست به اسرار خلق دانا و آگاهى و نگهبان هر شخص با هر چه مى ‏کند و مراقب و نگهدار خلقى

وَ أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ اللَّهُ الْأَوَّلُ قَبْلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ الْآخِرُ بَعْدَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ

و از تو درخواست مى ‏کنم که خداى عالم و اول پیش از هر چیز و آخر بعد از هر چیز

وَ الْبَاطِنُ دُونَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ الضَّارُّ النَّافِعُ الْحَکِیمُ الْعَلِیمُ‏

و پنهان درون هر چیز هستى و ضرر و نفع به دست توست و تو حکیم و دانایى

وَ أَسْأَلُکَ بِأَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ الْبَاعِثُ الْوَارِثُ‏

و از تو درخواست مى‏ کنم که خدایى و جز تو خدایى نیست که زنده و پاینده ابدى هستى و برانگیزنده مردگان و وارث همه خلق

الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ ذُو الْجَلاَلِ وَ الْإِکْرَامِ وَ ذُو الطَّوْلِ وَ ذُو الْعِزَّهِ وَ ذُو السُّلْطَانِ‏

مهربان و نعمت بخش آفریننده آسمانهاو زمین هستى صاحب جلال و بزرگوارى و خداوند فضل و احسانى و صاحب عزت و سلطنت ابدى

لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَحَطْتَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً وَ أَحْصَیْتَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ عَدَداً صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

هیچ خدایى جز تو نیست به همه عالم تو احاطه دارى و عدد هر چیز را تو به شماره توانى آورد درود فرست بر محمد (ص) و آل محمد (ع) .

ادامه‌ی پست

صلوات بر امام عسکری (ع) – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

فصل یازدهم؛ مقام سوم. در صلوات بر حجج طاهره علیهم السلام است؛ دوازدهم- صلوات بر حسن بن على بن محمد علیهم السلام‏ (امام حسن عسکری علیه السلام )

راوى این صلوات ابو محمد یمنى گفت که چون حضرت عسکرى علیه السلام از ذکر صلوات بر پدرش فارغ شد و نوبت بر خود آن جناب رسید ساکت ماند عرض کردم که کیفیت صلوات بر باقى را بفرمایید فرمود اگر نه این بود که ذکر این از معالم دین است و خدا امر فرموده ما را که به اهلش برسانیم هر آینه دوست داشتم که ساکت مانم و لکن چون در مقام دین است بنویس

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ التَّقِیِّ الصَّادِقِ الْوَفِیِّ النُّورِ الْمُضِی‏ءِ خَازِنِ عِلْمِکَ

اى خدا درود فرست بر حسن فرزند على بن محمد (ع) که آن بزرگوار نیکوکار و پرهیزکار و صادق و وفادار بود نور فروزنده و خزینه‏ دار علم تو

وَ الْمُذَکِّرِ بِتَوْحِیدِکَ وَ وَلِیِّ أَمْرِکَ وَ خَلَفِ أَئِمَّهِ الدِّینِ الْهُدَاهِ الرَّاشِدِینَ وَ الْحُجَّهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا

و یاد آورنده مقام توحید و یکتایى و صاحب فرمان تو و جانشین پیشوایان دین و هادیان و رهبران خلق و حجت خدا بر اهل دنیا بود

فَصَلِّ عَلَیْهِ یَا رَبِّ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَصْفِیَائِکَ وَ حُجَجِکَ وَ أَوْلاَدِ رُسُلِکَ یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ‏

پس خدایا بر او درودى فرست بهتر از هر درودى که‏ بر احدى از خاصان و بندگان خالص حجتهاى خود بر خلق و فرزندان رسولانت فرستادى اى خداى تمام عوالم وجود.

ادامه‌ی پست

زیارت امام هادی و امام حسن عسکری – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

زیارت امام هادی و امام عسکری علیهماالسلام

در فصل دهم از باب زیارات، دو مقام است: مقام اول در زیارت دو امام معصوم حضرت امام على نقى و حضرت امام حسن عسکرى صلوات الله علیهما.

چون وارد شدى به سر من راى إن شاء الله و خواستى زیارت کنى آن دو امام همام علیهما السلام را پس غسل کن و بعد از رعایت آداب دخول حرم‏هاى شریفه با تأنى و وقار روانه شو تا به در حرم مطهر و اذن دخول عمومى را که در اوایل این باب ذکر شد بخوان پس داخل حرم شو و زیارت کن آن دو بزرگوار را به این الفاظ که اصح زیارات است‏

السَّلاَمُ عَلَیْکُمَا یَا وَلِیَّیِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمَا یَا حُجَّتَیِ اللَّهِ

سلام بر شما اى دو امام ولى خدا سلام بر شما اى دو حجت خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکُمَا یَا نُورَیِ اللَّهِ فِی ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلاَمُ عَلَیْکُمَا یَا مَنْ بَدَا لِلَّهِ فِی شَأْنِکُمَا

سلام بر شما اى دو نور حق در ظلمات زمین سلام بر شما اى دو بزرگوار اى کسانى که در شأن شما بداء حاصل شد

أَتَیْتُکُمَا زَائِراً عَارِفاً بِحَقِّکُمَا مُعَادِیاً لِأَعْدَائِکُمَا مُوَالِیاً لِأَوْلِیَائِکُمَا

من به زیارت شما دو بزرگوار آمدم در صورتى که به مقام امامت و خلافت شما عارف هستم و با دشمنان شما دشمن و با دوستان شما دوستم

مُؤْمِناً بِمَا آمَنْتُمَا بِهِ کَافِراً بِمَا کَفَرْتُمَا بِهِ مُحَقِّقاً لِمَا حَقَّقْتُمَا مُبْطِلاً لِمَا أَبْطَلْتُمَا

و به هر چه شما ایمان دارید ایمان آورده و به هر چه بدان کافرید من هم بدان کافرم هر چه نزد شما محقق است من هم آن را محقق دانسته و تصدیق دارم و هر چه نزد شما باطل است من هم آن را باطل مى شناسم

أَسْأَلُ اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمَا أَنْ یَجْعَلَ حَظِّی مِنْ زِیَارَتِکُمَا الصَّلاَهَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ‏

و از خدا که پروردگار من و شماست درخواست مى ‏کنم که بهره و ثواب مرا از زیارت شما درود بر محمد و آلش قرار دهد

وَ أَنْ یَرْزُقَنِی مُرَافَقَتَکُمَا فِی الْجِنَانِ مَعَ آبَائِکُمَا الصَّالِحِینَ‏

و رفاقت شما را با پدران صالح شما را در بهشت نصیب من گرداند

وَ أَسْأَلُهُ أَنْ یُعْتِقَ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَ یَرْزُقَنِی شَفَاعَتَکُمَا وَ مُصَاحَبَتَکُمَا

و باز از او درخواست مى ‏کنم که مرا از آتش دوزخ آزاد و گردنم را رها سازد و شفاعت و رفاقت شما را نصیبم گرداند

وَ یُعَرِّفَ بَیْنِی وَ بَیْنَکُمَا وَ لاَ یَسْلُبَنِی حُبَّکُمَا وَ حُبَّ آبَائِکُمَا الصَّالِحِینَ‏

و میان من و شما معارفه و دوستى ابدى باشد و هرگز محبت شما و پدران شما را از من سلب نفرماید

وَ أَنْ لاَ یَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیَارَتِکُمَا وَ یَحْشُرَنِی مَعَکُمَا فِی الْجَنَّهِ بِرَحْمَتِهِ‏

و این زیارت را آخر عهد زیارتم با شما قرار ندهد و به کرم و رحمتش مرا با شما در بهشت محشور گرداند

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حُبَّهُمَا وَ تَوَفَّنِی عَلَى مِلَّتِهِمَا اللَّهُمَّ الْعَنْ ظَالِمِی آلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ وَ انْتَقِمْ مِنْهُمْ‏

پروردگارا دوستى این دو بزرگوار را همیشه نصیبم گردان و مرا بر آیینشان بمیران پروردگارا لعنت کن ظالمان در حق آل محمد را از اولین و آخرین همه را لعنت کن و از ایشان انتقام بکش

اللَّهُمَّ الْعَنِ الْأَوَّلِینَ مِنْهُمْ وَ الْآخِرِینَ وَ ضَاعِفْ عَلَیْهِمُ الْعَذَابَ‏

و عذابت را بر آنان مضاعف و افزون گردان

وَ ابْلُغْ بِهِمْ وَ بِأَشْیَاعِهِمْ وَ مُحِبِّیهِمْ وَ مُتَّبِعِیهِمْ أَسْفَلَ دَرْکٍ مِنَ الْجَحِیمِ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

و آن ظالمان را با شیعیان آن ظالمان و دوستان و پیروان آن ظالمان همه را در پست‏ترین درجات جهنم فرست که همانا تو بر هر چیز توانایى

اللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَ وَلِیِّکَ وَ ابْنِ وَلِیِّکَ وَ اجْعَلْ فَرَجَنَا مَعَ فَرَجِهِمْ (فَرَجِهِ) یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏

پرودگارا در فرج و ظهور ولى خود و فرزند ولى خود تعجیل فرما و به گشایش و فرج آل محمد ما را هم فرج و گشایش عطا فرما اى مهربانترین مهربانان عالم

و جهد مى‏ کنى در دعا کردن از براى خود و پدر و مادر خود و هر دعا که خواهى بکن و اگر توانى به نزدیک قبر ایشان بروى دو رکعت نماز نزد قبر بکن و اگر نتوانى داخل مسجد شو و دو رکعت نماز بکن و هر دعا که خواهى بکن که مستجاب است و این مسجد پهلوى خانه ایشان است و حضرت امام على نقى و امام حسن عسکرى علیهما السلام در آن نماز مى ‏کرده ‏اند مؤلف گوید که این زیارت موافق روایت کامل الزیاره بود و شیخ محمد بن المشهدى و شیخ مفید و شهید نیز این زیارت را در مزار خود نقل کرده ‏اند با اختلافى جزیى و بعد از فقره فِی الْجَنَّهِ بِرَحْمَتِهِ فرموده‏اند آنگاه برو و بینداز خود را بر هر یک از آن دو قبر و ببوس آن را و بگذار طرف راست و چپ روى خود را بر قبر و بعد از آن سر بردار و بگو اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی حُبَّهُمْ وَ تَوَفَّنِی عَلَى مِلَّتِهِمْ تا آخر زیارت که گذشت پس گفته ‏اند که چهار رکعت نماز بگزار نزدیک سر مقدس و بعد از نماز زیارت هر قدر نماز که خواهى بگزار الخ و مستور نماند که آن دو بزرگوار در خانه خود دفن شدند و براى آن درى بود که گاهى باز مى ‏کردند و شعیان داخل مى ‏شدند و در نزد قبر زیارت مى‏ کردند و گاهى بسته بود و از بیرون مقابل شباکى که در دیوار مقابل قبر مطهر بود زیارت مى ‏کردند و در صدر همین خبر زیارت مذکور است که غسل مى‏ کنى و به نزد قبر ایشان مى ‏روى و اگر توانى رفت و اگر نه اشاره مى‏ کنى به سلام مقابل شبکه که باز مى ‏شود بسوى قبر و چنین زایر نماز زیارت خود را در مسجد بکند و چون به همت موالیان آن خانه برداشته شد و بجاى آن قبه و حرم و رواق و ایوان ساخته شد آن مسجد داخل در حرم شد و الآن معروف است که ایوان مستطیل که در صحن پشت سر عسکریین علیهما السلام متصل است به رواق همان مسجد مذکور است بهر حال زوار از این جهت آسوده شدند

ادامه‌ی پست

اعمال روز هشتم ربیع الاول – وب سایت شخصی سید محمد مهدی تواشیح ولیعصر قم

روایت شده وفات امام حسن عسکرى در این روز است. پس مراقب واجب است در این روز اندوهگین باشد بخصوص با در نظر گرفتن این مطلب که صاحب مصیبت حجت عصر و امام زمانش – جان جهانیان فداى او، و رحمت خدا بر او و بر پدرانش باد – مى ‏باشد باید آن امام علیه السّلام را با هر زیارتى که به ذهنش مى ‏رسد زیارت نموده و به امام زمان علیه السّلام تسلیت بگوید. سپس از خداوند بخاطر جانشینى امام زمان علیه السّلام تشکر نموده و بخاطر غیبت و دسترسى نداشتن به آن حضرت متأثر شده و زمان ظهور و فوائد نورهاى او و خیر و برکت آن را در ذهن مجسم نماید.

زیارت امام عسکری و امام زمان (ع) در روز هشتم ربیع الاول (مفاتیح الجنان)

اعمال ماه ربیع الاول؛ روز هشتمِ سنه دویست و شصت وفات حضرت امام حسن عسکرى علیه السلام واقع شده و حضرت صاحب الامر صلوات الله علیه به منصب جلیل امامت فائز گردیده مناسب است در این روز آن دو بزرگوار را زیارت کردن

زیارت امام حسن عسکری (ع)

زیارت امام عسکری و امام زمان (ع) در روز هشتم ربیع الاول (زاد المعاد)

اعمال ماه ربیع الاول؛ روز اول، و شیخ طوسى رحمه اللّه در مصباح گفته است که در روز اوّل این ماه حضرت امام حسن عسکرى-علیه السّلام-به عالم بقا رحلت نمود و حضرت صاحب الامر به منصب جلیل امامت فایض گردید پس زیارت آن دو امام عالى مقام در این روز نیز مناسب است.

امّا شیخ رحمه اللّه در تهذیب و کلینى و محمّد بن جریر طبرى و ابن الخشّاب و شیخ مفید-رحمه اللّه علیهم-و غیر ایشان گفته‌اند که وفات حضرت امام حسن عسکرى-صلوات اللّه علیه-در روز هشتم این ماه بود پس در آن روز زیارت آن دو امام-علیهما السّلام-انسب است.

ادامه‌ی پست